Postanowienie II AKzw 880/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 880/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Ulitko Protokolant : Magdalena Suchocka przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Beaty Kwiećkowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie J P T s. W zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 16 kwietnia 2014 r. sygn.akt III Kow 910/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu J P T warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 17.10.2015 r. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył skazany podnosząc, iż Sąd nie wziął pod uwagę wszystkich okoliczności faktycznych i dokonał błędnych ustaleń, że w jego sytuacji nie zachodzą okoliczności przemawiające za udzieleniem mu warunkowego zwolnienia. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew stanowisku skarżącego, Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 §1 kk, stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. Nie negując faktu, że skazany dostosował się do wymogów dyscypliny w zakładzie karnym – w ocenie Sądu Apelacyjnego - nie można jeszcze uznać, iż proces jego resocjalizacji jest na tyle zaawansowany, iż nie zachodzi potrzeba jego kontynuowania w niezmienionych warunkach. Tym bardziej, że skazany odbywa karę w systemie zwykłym i nie jest zainteresowany zmianą sposobu odbywania kary pozbawienia wolności. Jakkolwiek obecnie w warunkach izolacji skazany funkcjonuje prawidłowo, to takie postępowanie jednoznacznie należy uznać za przejaw przystosowania skazanego do życia w tych warunkach, a nie istotny czynnik prognostyczny co do sposobu funkcjonowania w warunkach wolnościowych. Tym bardziej, że jest to już 8 pobyt skazanego w zakładzie karnym, a zatem zna on doskonale reguły w nim panujące. Ocena właściwości i warunków osobistych skazanego oceniania w kontekście wielokrotnej karalności i to w warunkach powrotu do przestępstwa wskazuje, iż skazany jest osobą zdemoralizowaną, wobec której oddziaływania resocjalizacyjne nie przynoszą oczekiwanych efektów. Skazany korzystał już z warunkowego zwolnienia, które zostało mu odwołane z uwagi na ponowne popełnienie przestępstwa. W tej sytuacji należało podzielić pogląd Sądu penitencjarnego, że nie ma pewności, iż skazany nie wejdzie powtórnie w konflikt z prawem i będzie przestrzegał porządku prawnego. W tym stanie rzeczy - również w ocenie Sądu Apelacyjnego - zasadne jest kontynuowanie resocjalizacji i ugruntowanie pozytywnych zmian w zachowaniu skazanego w warunkach zakładu karnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. AU/ut/ms