Postanowienie II AKzw 877/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 877/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Ulitko Protokolant : Magdalena Suchocka przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Beaty Kwiećkowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie C B s. R zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 15 kwietnia 2014 r. sygn.akt III Kow 770/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Wskazanym wyżej postanowieniem Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił skazanemu C B udzielenia warunkowego zwolnienia z wykonania reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 26.08.2014 r. Zażalenie na to postanowienie wywiódł skazany podnosząc, iż jest jedynym żywicielem rodziny, a jego zachowanie w zakładzie karnym kształtuje się na dobrym poziomie. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: zażalenie skazanego pozbawione podstaw nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd penitencjarny dokonał trafnej oceny postawy skazanego przez pryzmat wszystkich ustawowych przesłanek wynikających z treści art. 77 § 1 kk. Sąd Apelacyjny w pełni podzielił ustalenia Sądu Okręgowego, iż właściwości i warunki osobiste skazanego oceniane przez pryzmat nadużywania alkoholu wskazują, iż skazany w chwili obecnej nie daje jeszcze żadnej gwarancji właściwego zachowania na wolności, a w szczególności, że będzie przestrzegał porządku prawnego i nie dopuści się kolejnego przestępstwa Nie kwestionując zaangażowania skazanego w proces resocjalizacji, wskazać należy, iż właściwości i warunki osobiste skazanego, okoliczności popełnionych czynów, świadczą o wysokim stopniu jego demoralizacji. Skazany wielokrotnie wchodził w konflikt z prawem popełniając tego samego rodzaju przestępstwa. Korzystał z wielu form probacji ( SDE, warunkowe zwolnienie), które nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. Skazany bardzo szybko powracał „na drogę przestępstwa”. Okoliczności te nie dają zatem, na chwilę obecną gwarancji, że skazany na wolności będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni kolejnego przestępstwa. Fakt bardzo dobrego zachowania w zakładzie karnym oraz prawidłowe wykorzystywanie przepustek wolnościowych nie może pozostawać w oderwaniu od powyższych okoliczności i samoistnie przesądzać o zakończonym procesie resocjalizacyjnym. Reasumując, również w ocenie Sądu Apelacyjnego, skazany winien pozostać w niezmienionych warunkach. Kontynuując pozytywne zmiany w swym zachowaniu będzie mógł w dalszym ciągu korzystać z ulg w postaci tymczasowych zwolnień, co już w znacznym stopniu zmniejsza dolegliwości związane z koniecznością odbywania kary pozbawienia wolności. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. AU/ut/ms