Postanowienie II AKzw 874/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 874/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Ulitko Protokolant : Magdalena Suchocka przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Beaty Kwiećkowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie P P W s. T zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 15 kwietnia 2014 r. sygn.akt III Kow 725/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu P P W warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 20.11.2014 r. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył skazany podnosząc, iż Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku skazanego jedynie z uwagi na fakt nieukończenia przez niego kursu „Pijany Kierowca”. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 §1 kk, stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. Nie negując faktu, że skazany dostosował się do wymogów dyscypliny zakładu karnego – w ocenie Sądu Apelacyjnego - nie można jeszcze uznać, iż proces jego resocjalizacji jest na tyle zaawansowany, iż nie zachodzi potrzeba jego kontynuowania w tych warunkach. Tym bardziej, że skazany odbywa karę w systemie zwykłym i nie jest zainteresowany procesem resocjalizacyjnym. Kwestią istotną jest fakt odmowy uczestnictwa w programie psychokorekcyjnym „Trzeźwy za kierownicą”, tym bardziej, że wszystkie czyny jakich skazany się dopuścił miały ścisły związek z powyższą tematyką. Informacja ta wynika wprost z akt osobowych części B skazanego, stąd też okoliczności na jakie powołuje się w zażaleniu nie mogą zasługiwać na uwzględnienie. Zatem jakkolwiek obecnie w warunkach izolacji skazany funkcjonuje prawidłowo, to takie postępowanie jednoznacznie należy uznać za przejaw przystosowania skazanego do życia w tych warunkach, a nie istotny czynnik prognostyczny, co do sposobu funkcjonowania w warunkach wolnościowych. Przy ocenie pozytywnej prognozy kryminologicznej, poza pozytywnym zachowaniem w zakładzie karnym, istotne są również cechy skazanego ujawnione w trakcie popełnionego przestępstwa. Skazany jest sprawcą niepoprawnym, popełniającym wielokrotnie czyny tego samego rodzaju w warunkach powrotu do przestępstwa. Ponadto korzystał już uprzednio z dobrodziejstwa jakim jest warunkowe zwolnienie i danej mu szansy nie wykorzystał. W tej sytuacji należało podzielić pogląd Sądu penitencjarnego, że nie ma pewności, iż po opuszczeniu zakładu karnego skazany nie wejdzie powtórnie w konflikt z prawem i będzie przestrzegał porządku prawnego. AU/ut/at