Postanowienie II AKzw 871/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 871/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Alina Kamińska Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Przemysława Sabata po rozpoznaniu w sprawie K W s. A zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 15 kwietnia 2014 r. sygn. akt III Kow 352/14/pr w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15.04.2014r. Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu K W przerwy w odbywaniu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostródzie w sprawie II K 628/13 i innych kar. Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany podnosząc, że jedynie on jest w stanie zaopiekować się matką. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie podlega uwzględnieniu. --- STRONA 2 --- Sąd Okręgowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych oraz prawnych i zasadnie odmówił udzielenia K W przerwy w odbywaniu kary. Również w ocenie Sądu Apelacyjnego okoliczności podniesione we wniosku nie tworzą przesłanki do zastosowania tej instytucji. Nie kwestionując, że matka skazanego z uwagi na wiek i stan zdrowia potrzebuje pomocy, to skazany ma dorosłe rodzeństwo, które interesuje się losem matki i w miarę możliwości udziela jej wsparcia. Jeden z braci mieszka wspólnie z nią, zatem ma ona zapewnioną pomoc także w codziennych sprawach, jak zakupy czy przygotowanie opału. Wprawdzie matka skazanego oczekuje pomocy także od niego, jednak zważywszy na zaistniałą sytuację uznać należy, że obecność skazanego w domu i osobista opieka nad matką nie jest niezbędna. Co więcej, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego K W nie daje gwarancji poprawnego zachowania na wolności, a jego deklaracje dotyczące pomocy matce są wielce niewiarygodne. Jest on osobą wielokrotnie karaną, uzależnioną od alkoholu, pod którego wpływem zachowywał się nagannie, także względem matki. Wprawdzie krótko przed osadzeniem podjął i kontynuował leczenie odwykowe, jednak nie utrzymał związanej z tym abstynencji. Zważywszy na brak przesłanek warunkujących udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności i aprobując w pełni stanowisko Sądu I instancji, Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji. AK/acz/ars