Teza / krótkie omówienie
odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia
Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
Sygn. akt II AKzw 866/12
POSTANOWIENIE
Dnia 29 sierpnia 2012r.
Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący — Sędzia S.A. Bohdan Tracz
Protokolant — sekr. sąd. Maria Kraska
przy udziale Leopolda Piętala - prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie
po rozpoznaniu w sprawie A. S.
skazanego za przestępstwo z art. 258 $ 1 k.k. i inne
zażalenia wniesionego przez Dyrektora Aresztu Śledczego w L.
na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 18 lipca 2012r.
w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia
na podstawie art. 437 $ 2 k.p.k. w zw. zart. 1 $2 k.k.w.
postanawia
uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę A. S. w przedmiocie warunkowego
przedterminowego zwolnienia przekazać Sądowi Okręgowemu w Lublinie do ponownego
tozpoznania.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Lublinie odmówił skazanemu A.S.
udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia
wolności.
” Powyższe postanowienie zaskarżył Dyrektor Aresztu Śledczego w L., który wniósł o
zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie skazanemu warunkowego
przedterminowego zwolnienia.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne o tyle, że skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia i
przekazaniem sprawy w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia do
ponownego rozpoznania.
Podstawą udzielenia warunkowego przedterminowego zwołnienia jest dodatnia
prognoza społeczno-kryminologiczna co do przyszłego zachowania się skazanego na
wolności. Stosownie do treści art. 77 $ 1 k.k. skazanego na karę pozbawienia wolności sąd
może warunkowo zwolnić z odbycia, reszty katy tylko wówczas, gdy jego postawa,
właściwości i warunki osobiste, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowanie po
--- STRONA 2 ---
jego popełnieniu i w czasie odbywania ky uzasadniają przekonanie, że skazany po
zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie
przestępstwa. Sąd penitencjarny rozpoznając przedmiotowy wniosek zobowiązany jest ”
więc ocenić go przez pryzmat wszystkich okoliczności, o jakich mowa w wyżej
wymienionym przepisie. Oczywiście nie wszystkie okoliczności wymienione w art.7791 k.k.
muszą zaistnieć kumulatywnie, niemniej jednak obowiązkiem Sądu jest dokonanie
kompleksowej ich analizy i dopiero wówczas Sąd winien formułować względem skazanego
prognozę społeczno-kryminologiczną.
Analiza akt sprawy pozwala stwierdzić, że Sąd Okręgowy nie przeprowadził kompleksowej
analizy materiału dowodowego, formułując jednocześnie wnioski bez jakiejkolwiek
argumentacji. Zdaniem Sądu I instancji poprawne zachowanie skazanego „jest wynikiem
dobrego przystosowania się do warunków izolacji i jest obliczone na uzyskanie
korzystnego rozstrzygnięcia”. Formułując taką tezę Sąd nie wskazał żadnych argumentów,
które by ją uzasadniały. Nie jest natomiast rzeczą Sądu odwoławczego poszukiwanie
okoliczności, które ewentualnie usprawiedliwiłyby przyjęte przez Sąd I instancji założenia.
Wysuwanie tego rodzaju twierdzeń jest bezpodstawne i razi dowolnością,
- U podstaw decyzji odmownej legło również. stwierdzenie, że skazany odbywa karę
za kierowanie zorganizowaną grupą przestępczą, co po pierwsze niejest prawdą, bowiem
A.S. skazany został za uczestnictwo w zorganizowanej grupie przestępczej, a nie za jej
kierowanie, a po wtóre okoliczność ta nie ma znaczenia dla prognozowania, co do
przyszłego zachowania skazanego na wolności. Skazany za ten właśnie czyn został
osądzony i odbywa karę. Pamiętać trzeba, że ustawodawca nie wykluczył, z możliwości
skorzystania z warunkowego zwolnienia, sprawców określonych typów przestępstw, zatem
charakter popełnionego przez skazanego czynu nie może być brany pod rozwagę przy
orzekaniu w przedmiocie warunkowego zwolnienia.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy rozpozna wniosek o
warunkowe przedterminowe zwolnienie po przeprowadzeniu postępowania dowodowego i
analizy wszystkich ustawowych okoliczności zawartych w art. 77 $1 k.k., uzasadniając
wyczerpująco swoją decyzję w odniesieniu do tych właśnie okoliczności.
Wobec tego, że sposób procedowańia Sądu, bezspornie godzi w przepisy art. 4, 7 i
92 k.p.k. w zw. z att. 1 $ 2 kkw. musi skutkować uchyleniem postanowienia oraz
przekazaniem sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie.
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny w Lublinie w#II AKzw 866/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2012r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym#art.7791 k.k.