Postanowienie II AKzw 864/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 864/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Alina Kamińska Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Przemysława Sabata po rozpoznaniu w sprawie W P s. B zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Ostrołęce z dnia 14 kwietnia 2014 r. sygn. akt II Kow 282/14/pr w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14.04.2014r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce odmówił udzielenia skazanemu W P przerwy w odbywaniu kar 10 miesięcy, 6 miesięcy, 1 roku oraz 2 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Łomży Wydział Zamiejscowy w Kolnie w sprawach VII K 113/10, VIII K 254/07, VIII K 280/05 i VII K 133/13. Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany ponownie wskazując, że musi wykonać wiosenne prace w gospodarstwie rolnym, co pozwoli zapewnić środki utrzymania jego rodzinie. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy słusznie wskazał, że udzielenie skazanemu przerwy w karze w oparciu o art. 153 § 2 k.k.w. nie jest możliwe z uwagi na treść art. 153 §3 k.k.w., który nie zezwala na udzielenie przerwy przed upływem roku od ukończenia poprzedniej przerwy i powrotem po niej do zakładu karnego. W przypadku W P okres ten jeszcze nie minął, gdyż wrócił on do zakładu karnego z poprzednio udzielonej mu przerwy w karze w dniu13.11.2013r. Odstępstwo od tej reguły uzasadnia jedynie wypadek choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby skazanego albo inny wypadek losowy. Trudnej sytuacji rodzinnej oraz konieczności wykonania prac sezonowych w gospodarstwie rolnym nie można uznać za wypadek losowy, a zatem okoliczności podniesione w zażaleniu nie mogą spowodować zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia. Należy podkreślić, że W P podczas poprzednio udzielonej przerwy w karze powinien był tak zorganizować pracę w gospodarstwie, aby zapewnić jego właściwe funkcjonowanie w okresie dalszego odbywania kary, chociażby poprzez wynajęcie pracowników najemnych, a nic w tym kierunku nie zrobił. Charakter prac w gospodarstwie rolnym jest tego rodzaju, że wymaga niemal stałej obecności rolnika. Okres wzmożonych prac polowych trwa bowiem od wiosny do jesieni. W praktyce więc skazany mógłby odbywać karę jedynie w okresie zimowym, przez kilka miesięcy w roku, co jest sprzeczne z zasadą ciągłości jej odbywania. W chwili obecnej żona skazanego będzie musiała skorzystać z pomocy krewnych, którzy zamieszkują w pobliżu lub najemnych pracowników rolnych. Natomiast skazany powinien przede wszystkim odbyć orzeczoną karę, aby jak najprędzej uregulować swoją sytuację prawną. W tych okolicznościach, podzielając stanowisko zajęte przez Sąd I instancji, Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie. AK/acz/at