Postanowienie II AKzw 863/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 863/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Alina Kamińska Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Przemysława Sabata po rozpoznaniu w sprawie D K s. B zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 15 kwietnia 2014 r. sygn.akt II 1 Kow 477/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15.04.2014r. Sąd Okręgowy w Łomży odmówił udzielenia skazanemu D K warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Puławach w sprawie II K 124/11, której koniec przypada na dzień 11.09.2014r. Od orzeczenia tego odwołał się D K podnosząc, że dotychczasowy pobyt w izolacji uświadomił mu popełnione błędy. Od 5 miesięcy pracuje na rzecz zakładu karnego, ukończył kurs ogólnobudowlany, czuje się zresocjalizowany i gotowy opuścić zakład karny. Po zwolnieniu chciałby podjąć pracę, spłacać alimenty i pomóc w opiece nad babcią. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 § 1 k.k., stanowiących podstawę sformułowania wobec D K prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec niego warunkowego przedterminowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. Prognozując przyszłe zachowanie się skazanego na wolności należy uwzględnić jego właściwości osobiste i okoliczności przestępstwa, za które odbywa karę. Skazany odbywa karę za przestępstwo z art. 207 § 1 k.k.. Wykonanie tej kary było warunkowo zawieszone, jednak w okresie próby skazany popełnił dwa inne przestępstwa, co skutkowało zarządzeniem jej wykonania. Jest uzależniony od alkoholu, który jest w jego przypadku głównym czynnikiem kryminogennym. W warunkach wolnościowych odbył terapię odwykową, ale nie zachował niezbędnej abstynencji i nadal spożywał alkohol, choć w mniejszych ilościach. W warunkach izolacji skazany zachowuje się prawidłowo, jednak taka postawa wynika z dobrego dostosowania do warunków więziennych oraz przymusowej abstynencji i nie stanowi gwarancji przestrzegania porządku prawnego po zwolnieniu. Tym bardziej, że skazany pozostaje bierny wobec oddziaływań wychowawczych i jest całkowicie bezkrytyczny wobec swego uzależnienia oraz popełnionego przestępstw. W tej sytuacji perspektywy prawidłowego funkcjonowania skarżącego na wolności są niepewne, co także w ocenie Sądu Apelacyjnego nie pozwala na pozytywną ocenę postępów w jego resocjalizacji i wcześniejsze zwolnienie z jednostki penitencjarnej. Mając powyższe na uwadze i uznając, iż okoliczności do których odwołuje się w swojej skardze nie mogą dezawuować trafności decyzji sądu meriti, orzeczono o utrzymaniu zaskarżonego postanowienia w mocy. AK/acz