Postanowienie II AKzw 862/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 862/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Alina Kamińska Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Przemysława Sabata po rozpoznaniu w sprawie M K M s. S zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 17 kwietnia 2014 r. sygn. akt II 1 Kow 445/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17.04.2014r. Sąd Okręgowy w Łomży odmówił udzielenia skazanemu M K M warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kary 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Lublinie w sprawie IX K 1976/10, której koniec przypada na dzień 09.12.2014r. Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany podnosząc, że podczas odbywania kary zrozumiał naganność swego postępowania. Po opuszczeniu zakładu karnego chce podjąć pracę i pomagać bliskim. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Warunkiem niezbędnym do wcześniejszego zwolnienia jest pozytywna prognoza kryminologiczna, którą ustala się w oparciu o całokształt okoliczności wymienionych w art. 77 § 1 k.k. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu uwzględnić więc należy postawę skazanego, jego właściwości i warunki osobiste, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowanie po jego dokonaniu i w czasie odbywania kary. Sąd Okręgowy trafnie ustalił, że tak przeprowadzona ocena prowadzi do niekorzystnych dla M K M wniosków, nie dając podstaw do pozytywnego prognozowania co do jego zachowania poza zakładem karnym. Sąd Apelacyjny stanowisko to podziela. Poza sferą rozważań Sądu orzekającego nie mógł przede wszystkim pozostać fakt, że skazany okazał się niepodatny na oddziaływania resocjalizacyjne w warunkach wolnościowych. W okresie dozoru związanego z warunkowym zawieszeniem wykonania kary nie realizował nałożonych obowiązków probacyjnych. Ponadto nadużywał alkoholu, po którym zachowywał się agresywnie. Okoliczności te wynikają zarówno z treści uzasadnienia postanowienia o zarządzeniu wykonania kary (akta osobowe, cz. A), jak też z wywiadu środowiskowego. Jednocześnie postawa M K M w zakładzie karnym i stopień zaawansowania procesu jego resocjalizacji nie wskazują, że poprawił się on na tyle, aby mieć pewność, że nie powróci na drogę przestępczą. Przeciwnie, z opinii penitencjarnej wynika, że zachowanie skazanego przez większość okresu pobytu w izolacji było naganne, nie potrafił lub nie chciał dostosować się do regulaminu więziennego, był wielokrotnie karany dyscyplinarnie. Powyższe okoliczności pozostają w opozycji do twierdzeń skarżącego, że zrozumiał naganność swego postępowania i dają podstawy do daleko idących obaw co do jego funkcjonowania w warunkach dozoru. Dlatego też uznając zażalenie za bezzasadne i nie znajdując podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia, Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie. AK/acz/at