Postanowienie II AKzw 86/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 86/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez prokuratora w sprawie skazanego A. B. na postanowienie Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 10 grudnia 2014r. (sygn. akt IV Kow 2206/13/pr) w przedmiocie udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że okres udzielonej przerwy w karze skrócić do 2(dwóch) miesięcy od daty zwolnienia z zakładu karnego UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013r. udzielił 5 miesięcznej przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności skazanemu A. B.. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył prokurator zaskarżając je w całości. Na podstawie art. 427 § 1 i 2 k.p.k. i art. 438 pkt 1 i 3 k.p.k. zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił: I. obrazę przepisu prawa materialnego, a to art. 153 § 2 k.k.w., poprzez niezasadne przyjęcie wbrew woli ustawodawcy, iż sytuacja zdrowotna skazanego może być zakwalifikowana do względów osobistych, których zaistnienie może być uznane za fakultatywną przesłankę orzeczenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności, II. --- STRONA 2 --- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę postanowienia i mający wpływ na jego treść, a polegający na niezasadnym uznaniu przez Sąd I instancji, iż sytuacja zdrowotna związana z ustalonym terminem leczenia wolnościowego skazanego, które „niewątpliwie wpłynie na większy komfort z tym związany i przebieg okresu rekonwalescencji”, pozwala na przyjecie, iż zachodzą ważne względy osobiste, przemawiające za możliwością uwzględnienia wniosku skazanego, podczas gdy całokształt okoliczności sprawy wskazuje wprost, iż jedyną przyczyną złożenia wniosku jest wyznaczony termin przyjęcia na oddział szpitalny (który upłynął, zaś z zebranego w sprawie materiału dowodowego w postaci świadectwa lekarskiego wystawionego przez lekarza z Zakładu Karnego w Z. wynika, że rozpoznane u skazanego A. B. schorzenia mogą być leczone w warunkach izolacyjnych i nie stanowią przeszkody do odbywania kary pozbawienia wolności, a skazany ma zapewnioną odpowiednią opiekę medyczną w jednostce penitencjarnej i brak jest podstaw do przyjęcia, aby skazany musiał natychmiastowo poddać się leczeniu chirurgicznemu w warunkach wolnościowych, co winno skutkować negatywnym rozstrzygnięciem w przedmiocie udzielenia skazanemu A. B. przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. W oparciu o powyższe zarzuty w oparciu o treść art. 437 § 2 k.p.k. wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i odmówienie udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności skazanemu A. B.. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie prokuratora zasługuje na częściowe uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, że Sąd I instancji nie dostrzegł, iż obecnie nastąpiła zmiana dotychczasowego brzmienia § 2 dokonana nowelą wrześniową, która obowiązuje od dnia 1 stycznia 2012r., która polega na wyeliminowaniu „ważnych względów zdrowotnych” z katalogu przesłanek warunkujących uzyskanie przez skazanego przerwy w wykonaniu kary. W tej sytuacji należało zbadać, czy nie zachodzą okoliczności określone w art. 153 § 1 k.k.w., a mianowicie ciężka choroba zagrażająca życiu. Jednak zachowały aktualność pozostałe dwie przesłanki, a więc ważne względy osobiste lub rodzinne. Materialną treść tych przesłanek należy rozumieć podobnie jak przewidziane w wypadku odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności, wynikające z takiego wykonania zbyt ciężkie skutki dla skazanego lub jego rodziny. Jest to więc przesłanka z kategorii ocen o charakterze klauzuli generalnej. Z tego powodu nie da się taksatywnie wymienić wszystkich sytuacji, które skłaniają do oceny, że względy rodzinne lub osobiste skazanego przemawiają za udzieleniem mu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności, bowiem takie oceny należy indywidualizować w konkretnych sprawach. Zatem biorąc pod uwagę okoliczność, że skazany ma wyznaczony termin zabiegu na dzień 11 lutego 2014r. uznać należy, iż w tej sytuacji udzielenie przerwy w oparciu o ważne względy osobiste jest uzasadnione. Jednak zdaniem Sądu Apelacyjnego wystarczającym okresem przerwy w celu poddania się zabiegowi i rehabilitacji są dwa miesiące. Mając powyższe na uwadze należało zmienić zaskarżone postanowienie.