Postanowienie II AKzw 852/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 852/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Piotr Sławomir Niedzielak Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Beaty Kwiećkowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie M B s. K zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn. akt II 1 Kow 352/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014r. Sąd Okręgowy w Łomży odmówił udzielenia M B warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany. Zarzucił mu obrazę prawa materialnego, tj. art. 77§1 k.k. polegają na błędnym przyjęciu, iż charakter i okoliczności popełnionych przestępstw w kontekście pozostałych przesłanek wskazanych w w/w przepisie sprzeciwiają się udzieleniu warunkowego zwolnienia. Wskazał na zakończony proces resocjalizacji. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: --- STRONA 2 --- Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Warunkowe zwolnienie może nastąpić jedynie wówczas, gdy wobec skazanego zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczno – społeczna, która jest konstruowana w oparciu o ocenę wszystkich okoliczności z art. 77§1kk i musi uzasadniać przekonanie, że skazany po opuszczeniu zakładu karnego będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności zaś nie popełni ponownie przestępstwa. Sąd penitencjarny w stosunku do M B prawidłowo ocenił całość okoliczności istotnych w świetle przesłanek określonych w art. 77§1 kk i zasadnie ustalił, że sformułowanie pozytywnej prognozy co do zachowania skazanego na wolności, na obecnym etapie wykonania kary, nie jest możliwe, wykazując zarazem w przekonujący sposób jakie okoliczności stoją temu na przeszkodzie. Sąd Okręgowy wbrew twierdzeniom skarżącego miał na uwadze nie tylko okoliczności popełnionego przez skazanego przestępstwa, ale również zachowanie skazanego w zakładzie karnym, które nie tylko w świetle ukarania dyscyplinarnego jawi się jako przeciętne. Nie sposób dodatkowo nie zauważyć, że skazany był już trzykrotnie karany a stosowany wobec niego uprzednio środek probacji w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary okazał się nieskuteczny, gdyż skazany popełnił kolejne przestępstwo. W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu Apelacyjnego zaskarżone postanowienie jest trafne, a zażalenie stanowi wyłącznie dowolną, a zatem nieskuteczną polemikę ze stanowiskiem Sądu Okręgowego. Nie znajdując zatem w argumentacji skazanego podstaw do zmiany skarżonego postanowienia, Sąd Apelacyjny utrzymał je w mocy. PN/ms/ars