Postanowienie II AKzw 851/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 851/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Piotr Sławomir Niedzielak Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Beaty Kwiećkowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie J A P s. K zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 15 kwietnia 2014 r. sygn. akt II 1 Kow 340/14/pr w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014r. Sąd Okręgowy w Łomży odmówił udzielenia skazanemu J A P przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany. Podniósł, że zaskarżone rozstrzygniecie jest nieludzkie, gdyż Sąd Okręgowy nie wziął pod uwagę, że na skutek choroby może utracić wzrok i aby temu zapobiec musi przejść kolejną operację oczu, której Zakład Karny nie jest w stanie mu zapewnić. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Sąd penitencjarny dokonał prawidłowej oceny okoliczności, które skazany podniósł we wniosku i zasadnie uznał, że nie uzasadniają one udzielenia skazanemu przerwy w wykonywaniu kary. Należy wskazać, że przerwa w wykonywaniu kary jako odstępstwo od zasady niezwłocznego wykonania kary powinna być udzielana tylko z uwzględnieniem wąsko rozumianych przesłanek wymienionych w art. 153 kkw. Po zmianie art. 153 § 2 k.k.w., która obowiązuje od dnia 1 stycznia 2012 r., „ważne względy zdrowotne” nie stanowią przesłanki umożliwiającej udzielenie przerwy w karze. W aktualnym stanie prawnym, zgodnie z art. 153 § 1 k.k.w. w zw. z art. 150 § 1 k.k.w. przerwa w wykonywaniu kary pozbawienia wolności ze względów zdrowotnych jest udzielana obligatoryjnie jedynie w wypadku choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonywanie tej kary, tj. takiego stanu skazanego, w którym pobyt w zakładzie karnym może zagrażać życiu lub spowodować dla jego zdrowia poważne niebezpieczeństwo. Powyższe okoliczności w odniesieniu do skazanego J A P nie zachodzą. Z opinii lekarskiej z dnia 14 marca 2014r. wynika, że J A P może być leczony w zakładzie karnym. Skazany był wielokrotnie konsultowany przez lekarzy specjalistów – chorób oczu oraz laryngologa. Otrzymuje stosowne leki zalecone przez okulistę. Jest wpisany na listę oczekujących na konsultację i ewentualną kwalifikację do zabiegu operacyjnego w trybie planowym w K O w K pod konwojem SW. Czas oczekiwania wynosi około 3 lat. Wywody zażalenia nie podważają powyższych ustaleń ustalenia, a zatem domaganie się udzielenia przerwy w karze nie znajduje racjonalnego uzasadnienia. Należy przy tym podkreślić, że okoliczności, wynikające ze świadectwa lekarskiego W U M z dnia 28 maja 2013 r. SPKSO/KA1815/2013, które skazany dołączył do wniosku były już przedmiotem oceny sądu penitencjarnego – postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 19 czerwca 2013 r., VI Kow 1874/13/pr, którym odmówiono udzielenia skazanemu przerwy w karze (utrzymane postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 28 sierpnia 2013 r., II AKzw 749/13). Niezależnie od powyższego stwierdzić trzeba, że nie podważają one treści aktualnego świadectwa lekarskiego, z którego wynika, że skazany ma przejść kolejną operację oczu, tyle że w trybie planowanym, a zatem schorzenie nie powoduje dla zdrowia skazanego poważnego niebezpieczeństwa i jako takie nie wymaga natychmiastowej interwencji operacyjnej. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.