Postanowienie II AKzw 850/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 850/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Janusz Sulima (spr.) Protokolant : Agnieszka Rezanow-Stöcker przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Janusza Kordulskiego po rozpoznaniu w sprawie Ł Z s. J zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn. akt II 1. Kow 329/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. p o s t a n a w i a zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że: 1) na podstawie art. 77 §1 k.k. i art. 78 §1 k.k. warunkowo zwolnić Ł Z, s. J. z odbycia reszty kary 7 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 30.12.2009 r. w sprawie sygn. akt. III K 76/09, której koniec przypada na dzień 18.11.2015 r., 2) na podstawie art. 80 §1 k.k. wyznaczyć warunkowo zwolnionemu okres próby do dnia 10 czerwca 2016 roku, 3) na podstawie art. 159 §1 k.k.w. i art. 72 §1 pkt 1, 4 i 5 k.k. oddać skazanego pod dozór kuratora sądowego i zobowiązać do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, zobowiązać skazanego do wykonywania pracy zarobkowej oraz informowania kuratora o przebiegu okresu próby. UZASADNIENIE --- STRONA 2 --- Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Łomży odmówił skazanemu Ł Z warunkowego zwolnienia z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany, wskazując, że w zakładzie karnym przebywa już od 5 lat, a z opinii zakładu karnego wynika, że jego zachowanie jest poprawne. Wskazał również, że w trakcie odbywania kary nie było ze skazanym większych problemów wychowawczych, nie wchodził w konflikty z osadzonymi, jak również funkcjonariuszami służby więziennej. Podniósł także, że w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności ukończył szkołę zawodową w profilu ślusarz, jak również podjął nieodpłatną pracę w charakterze osoby wydającej posiłki w zakładzie karnym. W dalszej argumentacji zażalenia wskazał, że został obdarzony zaufaniem administracji zakładu karnego, ponieważ uzyskał możliwość uczęszczania na zajęcia poza teren zakładu karnego bez nadzoru funkcjonariusza SW organizowane przez wychowawców ds. sportu, które mają na celu przygotowanie skazanego do funkcjonowania na wolności. Skazany zapewnił również, że deklaruje negatywny stosunek do popełnionego przez siebie przestępstwa, żałuje tego co zrobił i obiecał, że już nigdy nie wejdzie w konflikt z prawem. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego należy uznać za zasadne. Analiza okoliczności dotyczących Ł Z uzasadnia przekonanie, że kara mu wymierzona, pomimo niewykonania jej w całości, osiągnęła zamierzone cele. Taki wniosek należy wysnuć pomimo świadomości skrajnie nieodpowiedzialnego zachowania skazanego, tj. dopuszczenia się czynu z art. 158 §3 k.k. Skazany rzeczywiście przejawił jawnie lekceważący stosunek do norm prawnych i zasad współżycia społecznego. Powyższe znalazło bezsporne odzwierciedlenie w wymiarze kary – wobec skazanego orzeczono karę 7 lat pozbawienia wolności, ale oceniając na dzień dzisiejszy prognozę kryminologiczną, zważywszy na wskazane w opinii o skazanym fakty, w oparciu o analizę akt osobowych trzeba prognozę określić pozytywnie. Skazany w stopniu bardzo dobrym przestrzega ustalonego porządku i dyscypliny. O powyższym świadczy chociażby fakt, że podczas odbywania pobytu w jednostkach penitencjarnych był ponad 44 razy nagradzany i tylko raz ukarany dyscyplinarny, co w ocenie Sądu Apelacyjnego stanowi jedynie mało znaczący epizod pozostający bez wpływu na --- STRONA 3 --- pozytywną prognozę co do zachowania skazanego na wolności. Wskazać należy, że skazany w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności ukończył szkołę zawodową o profilu ślusarz, a za pozytywne wyniki w nauce i zachowaniu, sumienne wykonywanie prac porządkowych w obrębie oddziału mieszkalnego był również nagradzany. W przeświadczeniu o istnieniu pozytywnej prognozy kryminologicznej co do skazanego Ł Z utwierdza również to, że skazany jest zatrudniony społecznie w zakładzie karnym jako osoba wydająca posiłki w oddziale mieszkalnym i bardzo dobrze wywiązuje się z powyższej funkcji. Nadto wskazać należy, że skazany nie deklaruje przynależności do podkultury przestępczej, nie przejawia aktywności w tym kierunku i nie zaobserwowano u skazanego agresywnych zachowań w stosunku do współwięźniów. Należy także stwierdzić, iż pomimo braku aprobaty co do wniosku skazanego o warunkowe przedterminowe zwolnienie wyrażonego ze strony Dyrektor Zakładu Karnego w C szczegółowa analiza opinii dotyczącej skazanego, jak również jego akt penitencjarnych wskazuje na istnienie szeregu okoliczności pozytywnych przy braku okoliczności negatywnych, które miałyby stanowić przeszkodę do udzielenia skazanemu warunkowego zwolnienia. Tym samym nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia jakoby skazany na tle powyższych okoliczności nie wyróżniał się niczym szczególnym, co dawałoby podstawę do twierdzenia, że można sformułować wobec niego pozytywną prognozę społeczno-kryminologiczną. Wręcz przeciwnie trzeba wskazać, iż skazany będący osadzonym w zakładzie karnym całkowicie pozytywnie zmienił swoje postępowanie, w warunkach izolacyjnych uzyskał zawód ślusarza, wykonuje społecznie prace na rzecz jednostki penitencjarnej, jak również uzyskał możliwość uczęszczania na zajęcia z wychowawcami poza zakładem karnym w celu przystosowania go do funkcjonowania w warunkach wolnościowych. Tym samym należy jednoznacznie stwierdzić, że skazany zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa ustawy określonego w art. 77 § 1 k.k. i tym samym udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Okoliczności popełnienia przestępstwa nie mogą obecnie przemawiać przeciwko warunkowemu przedterminowemu zwolnieniu. Stopień oddziaływania wychowawczego na skazanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności był wysoki, a wyżej wskazane okoliczności świadczą o właściwej postawie skazanego. --- STRONA 4 --- Dlatego - w sposób odmienny niż Sąd Okręgowy- trzeba przyjąć, że skazany po opuszczeniu zakładu karnego będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni więcej przestępstwa. Zważywszy na uwarunkowania osobowościowe w okresie próby, jak również pkt 3. ppkt c. opinii o skazanym w sprawie o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia (k. 10) zobowiązano skazanego do obowiązku powstrzymywania się od alkoholu, podjęcia pracy zarobkowej. Przestrzeganie powyższych obowiązków winno pozostawać w szczególnym zainteresowaniu ustanowionego w sprawie kuratora. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny zmienił wskazane postanowienie orzekając jak na wstępie.