Postanowienie II AKzw 845/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 845/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Halina Czaban Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Danuty Dąbrowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie P P M zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Ostrołęce z dnia 31 marca 2014 r. sygn.akt II Kow 244/14/owz w przedmiocie odwołania warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 31.03.2014r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce odwołał warunkowe przedterminowe zwolnienie udzielone P P M postanowieniem Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 23.02.2012r., sygn. akt II 1 Kow 282/12/wz i zarządził wykonanie reszty nieodbytej kary 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostrołęce w sprawie II K 50/11. Rozstrzygnięcie to zaskarżył obrońca skazanego, wnosząc o jego uchylenie lub uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania. Skarżący wskazał, że odwołanie warunkowego zwolnienia i zarządzenie wykonania reszty kary nastąpiło z naruszeniem procedury, która jednoznacznie przewiduje, że winno być ono poprzedzone pisemnym --- STRONA 2 --- upomnieniem kuratora, co w tej sprawie nie miało miejsca. Ponadto brak jest dostatecznych danych dla ustalenia, czy czyn, za który skazano P P M w Niemczech popełniony został umyślnie, co winno mieć znaczenie przy rozpoznawaniu wniosku o odwołanie warunkowego zwolnienia. Obrońca wskazał też, że w okresie próby skazany pracował dorywczo i nie nadużywał alkoholu. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Oceniając postawę P P M w kontekście przesłanek wskazanych w art. 160 § 1 pkt 3 i 4 k.k.w. Sąd Okręgowy doszedł do słusznego – w ocenie sądu odwoławczego - przekonania, że zachodzą podstawy do odwołania mu warunkowego przedterminowego zwolnienia, a stanowiska tego nie mogą skutecznie podważyć argumenty podniesione w zażaleniu. Z akt dozoru oraz wywiadu środowiskowego z dnia 19.03.2014r. wynika jednoznacznie, że od listopada 2013r. nastąpiła negatywna zmiana w zachowaniu skazanego, który zaczął spożywać większe ilości alkoholu. Ponadto okazało się, że w przeszłości, bez poinformowania kuratora i zgody sądu wyjeżdżał do Niemiec, gdzie w styczniu 2013r. dopuścił się przestępstwa. Skazany ukrył ten fakt przed kuratorem, mimo, że informowanie kuratora o przebiegu okresu próby należy do podstawowych obowiązków dozorowanego. Skarżący okoliczności tych skutecznie nie zakwestionował. W świetle powyższego zastrzeżenia kuratora co do zachowania się P P M w okresie próby uznać należy za uzasadnione, co w świetle unormowania zawartego w art. 160 § 1 pkt 3 i 4 k.k.w., stanowi przesłankę do odwołania warunkowego zwolnienia. Odnosząc się do argumentacji zażalenia, to nie ma racji skarżący twierdząc, że decyzja o odwołaniu warunkowego przedterminowego zwolnienia musi być w każdym przypadku poprzedzona pisemnym upomnieniem kuratora. Upomnienia takiego kurator udziela wówczas, gdy uzna, że wystarczy to do zdyscyplinowania dozorowanego do przestrzegania porządku prawnego oraz wykonywania nałożonych obowiązków probacyjnych i nie ma potrzeby złożenia do sądu penitencjarnego wniosku o odwołanie warunkowego przedterminowego zwolnienia, pomimo zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 160 § 1 pkt 2-4 k.k.w. Natomiast w sytuacji, gdy rodzaj i stopień naruszenia przez dozorowanego porządku prawnego i nałożonych obowiązków uzasadnia przekonanie, że cele środka probacyjnego nie zostaną zrealizowane, kurator ma prawo wystąpić do sądu o odwołanie warunkowego przedterminowego zwolnienia, bez konieczności uprzedniego upominania --- STRONA 3 --- skazanego i taka właśnie sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Zatem zarzut obrońcy dotyczący naruszeniu procedury związanej z odwołaniem P P M warunkowego przedterminowego zwolnienia nie jest zasadny. Jeśli zaś chodzi o kwestię czynu, za który P P M został skazany na terenie Niemiec, to w niniejszej sprawie - zważywszy na powołaną w zaskarżonej decyzji podstawę prawną z art. 160 § 1 pkt 4 k.k.w. – istotny jest sam fakt rażącego naruszenia przez skazanego porządku prawnego, a nie strona podmiotowa tego czynu. W zaistniałej sytuacji postanowienie o odwołaniu warunkowego przedterminowego zwolnienia jest prawidłowe, zaś skarżący nie powołał żadnych szczególnych okoliczności, o których mowa w art. 160 § 5 k.k.w., które pozwalałyby odstąpić od wydania takiej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy, wskazując jednocześnie na konieczność procesowego odniesienia się do zażalenia skazanego z k. 30 akt. HCZ/acz/mz