Postanowienie II AKzw 843/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 843/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Halina Czaban Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Danuty Dąbrowskiej – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie G S zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 17 kwietnia 2014 r. sygn.akt II Ko 83/14 (II K 64/09) w przedmiocie odroczenia wykonania kary na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17.04.2014r. Sąd Okręgowy w Suwałkach odroczył skazanemu G S wykonanie kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Suwałkach w sprawie II K 64/09 na okres 6 miesięcy, tj. do dnia 17 października 2014r. Rozstrzygnięcie to zaskarżył prokurator, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, że natychmiastowe wykonanie kary pozbawienia wolności pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki w sytuacji, gdy ani sytuacja zdrowotna --- STRONA 2 --- skazanego i jego żony, ani majątkowa nie pozwalają na takie stwierdzenie, a wręcz przeciwnie: rozdzielność majątkowa, stałe źródło utrzymania żony i posiadany przez nią majątek, jak również stan jej zdrowia pozwalający na wykonywanie pracy zarobkowej oraz stan zdrowia skazanego pozwalający także na pracę i doraźne raz w miesiącu kontakty z lekarzem prowadzą do wniosku wręcz przeciwnego. Skarżący wniósł o zmianę przedmiotowego postanowienia poprzez odmowę odroczenia G S wykonywania kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Argumenty zażalenia nie zostały podzielone. Zgodnie z przepisem art. 151 § 1 k.k.w. wykonanie kary pozbawienia wolności można odroczyć, jeśli natychmiastowe jej wykonanie pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki. W przedmiotowej sprawie sąd penitencjarny prawidłowo zważył okoliczności powołane we wniosku o udzielenie odroczenia, dochodząc do słusznej konkluzji odnośnie jego zasadności. Trafnie też określił okres udzielonego odroczenia. Podkreślić należy, że wyrok skazujący uprawomocnił się dopiero niedawno, a zważywszy na przewidywany okres pobytu skazanego w izolacji, powinien on mieć możliwość uregulowania swoich spraw finansowych, jak i rodzinnych. Pozwoli to na zmniejszenie negatywnych skutków, jakie zarówno on, jak i jego rodzina będzie ponosić w związku z jego przyszłym pobytem w zakładzie karnym. W szczególności skazany powinien mieć możliwość, aby przynajmniej częściowo zabezpieczyć środki na realizację zobowiązań finansowych wynikających z wyroku w sprawie II K 64/09 oraz z wcześniejszych orzeczeń sądowych. Niewątpliwie niezbędne jest także materialne zabezpieczenie najbliższych. Wprawdzie skazany nie jest jedynym żywicielem, rodziny, ale uzyskiwane przez niego wynagrodzenie stanowi istotny element budżetu. Nawet zakładając, iż pomoc skazanego będzie miała charakter doraźny i nie będzie on w stanie zapewnić rodzinie środków utrzymania na cały okres swego pobytu w zakładzie karnym, udzielenie mu odroczenia należy uznać za uzasadnione. Końcowo zaś należy wskazać, że z przedłożonego przez obrońcę skazanego zaświadczenia wynika, że G S od 13.05.2014r. przebywa w Specjalistycznym Psychiatrycznym Samodzielnym Publicznym ZOZ w S. Okoliczność ta również stanowi przeciwwskazanie dla natychmiastowego osadzenia G S w izolacji. Mając powyższe na względzie, Sąd Apelacyjny orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia.