Postanowienie II AKzw 842/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 842/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Halina Czaban Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – Danuty Dąbrowskiej delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie Ł M P s. Z zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 15 kwietnia 2014 r. sygn.akt II 1 Kow 521/14/el w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o zezwolenie na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15.04.2014r. Sąd Okręgowy w Łomży nie uwzględnił wniosku skazanego Ł M P o udzielenie mu zezwolenia na odbycie kary 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Rzeszowie w sprawie X K 1011/09 poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany, wnosząc o jego zmianę i uwzględnienie wniosku o zastosowanie dozoru elektronicznego. Wskazał, że okres odbytej dotychczas kary spowodował u niego trwałe zmiany - odnosi się krytycznie do popełnionych wcześniej --- STRONA 2 --- przestępstw. Skarżący wskazał ponadto na względy rodzinne - konkubina i dziecko oczekują jego pomocy i wsparcia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem jego treść nie dostarcza argumentów, które byłyby w stanie podważyć zaskarżone rozstrzygnięcie. Sąd Okręgowy prawidłowo, zgodnie z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego ustalił i ocenił okoliczności sprawy. W ich świetle nie sposób twierdzić, że w stosunku do Ł M P kara pozbawienia wolności wykonywana poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego byłaby wystarczająca dla realizacji stawianych jej celów. Skazany jest osobą wielokrotnie karaną. Wprawdzie okoliczność ta nie uniemożliwia wydania zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego, niemniej jednak wpływa na ocenę stopnia demoralizacji, co łącznie z pozostałymi okolicznościami dotyczącymi skazanego, wpływa na sformułowanie prognozy kryminologicznej, a w konsekwencji na ocenę możliwości osiągnięcia pożądanych celów kary pozbawienia wolności odbywanej w tym systemie. W tym zakresie należy zauważyć, że w sprawie X K 1011/09 Sądu Rejonowego w Rzeszowie skazany korzystał z negatywnym skutkiem z instytucji warunkowego zawieszenia kary, w okresie próby dopuścił się kolejnego przestępstwa. Prowadzi to do wniosku, że Ł M P nie wyciąga żadnych wniosków ze swojego nagannego zachowania i orzekanych wobec niego kar, a wręcz przeciwnie, dopuszcza się kolejnych przestępstw. Słuszna jest zatem konstatacja, że dotychczasowa linia życia skazanego i lekceważące podejście do porządku prawnego wskazują na brak gwarancji poprawnego zachowania i przestrzegania warunków dozoru elektronicznego. Zważywszy, iż skazany rozpoczął odbywanie kary w zakładzie karnym, należało też uwzględnić jego zachowanie w tych warunkach. Z opinii penitencjarnej wynika, że skazany nie zawsze przestrzega porządku więziennego, był karany dyscyplinarnie. Nie angażuje się w proces resocjalizacji, karę odbywa w systemie zwykłym i pozostaje bezkrytyczny wobec popełnionego przestępstwa. Co więcej, identyfikuje się ze środowiskiem przestępczym, deklarując przynależność do podkultury więziennej, silnie utożsamia się z jej zasadami. W tej sytuacji za celowe uznać należy pozostawienie skazanego w izolacji celem kontynuowania oddziaływań resocjalizacyjnych w warunkach więziennych. Zgromadzony materiał dowodowy, w szczególności wywiad kuratora, nie wskazuje, aby za uwzględnieniem wniosku skazanego przemawiały względy rodzinne. Konkubina --- STRONA 3 --- skazanego przebywa obecnie na urlopie macierzyńskim, mieszka z dziadkami, którzy wspierają ją podczas pobytu skazanego w jednostce penitencjarnej. Także zdaniem Sądu Apelacyjnego skazany powinien być w dalszym ciągu wdrażany do przestrzegania porządku prawnego w zakładzie karnym, dlatego orzeczono o utrzymaniu w mocy zaskarżonego orzeczenia. HCZ/acz/at