Postanowienie II AKzw 841/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 841/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Halina Czaban Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Danuty Dąbrowskiej - Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie R M R s. S zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 17 kwietnia 2014 r. sygn.akt II 1 Kow 270/14/wz w przedmiocie udzielenia warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17.04.2014r. Sąd Okręgowy w Łomży udzielił skazanemu R M R warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kar 2 lat, 3 lat i 6 miesięcy oraz 2 lat pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim w sprawach VIII K 95/09, II K 483/10 i VIII K 474/10, których koniec przypada na dzień 13.06.2017r. W okresie próby oddał skazanego pod dozór kuratora oraz nałożył obowiązki informowania kuratora o przebiegu okresu próby, powstrzymania się od nadużywania alkoholu, powstrzymania się od używania środków odurzających, podjęcia starań o zatrudnienie. Postanowienie to prokurator, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, który miał wpływ na treść orzeczenia, polegający na uznaniu przez Sąd, że --- STRONA 2 --- w stosunku do skazanego zaistniały przesłanki przewidziane w art. 77 § 1 k.k. niezbędne do uznania, że zasługuje on na warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 13.06.2017r. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez odmowę udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Sąd Apelacyjny, po zweryfikowaniu zgromadzonych w sprawie dowodów uznał, że ocena dokonana przez sąd I instancji jest prawidłowa. Analiza przesłanek wymienionych w art. 77§1 kk uzasadnia w stosunku do R M R powzięcie przekonania, że po zwolnieniu będzie on przestrzegał porządku prawnego, a zwłaszcza nie popełni ponownie przestępstwa. Treść środka odwoławczego prowadzi do konkluzji, że zdaniem skarżącego, przeciwwskazaniem dla wcześniejszego zwolnienia skazanego jest wielokrotna karalność, okoliczności popełnionych czynów, korzystanie, z negatywnym skutkiem, z instytucji probacji oraz odległy termin końca kary. Tymczasem żadne okoliczności nie wykluczają automatycznie możliwości zastosowania względem skazanego dobrodziejstwa probacji i nie mogą stać na przeszkodzie warunkowemu zwolnieniu w sytuacji, gdy uzasadnione jest przekonanie, iż skazany na drogę przestępstwa nie powróci. Faktem jest, że R M R popełnił szereg przestępstw, co w połączeniu negatywnym doświadczeniem wynikającym ze stosowanych względem niego środków probacyjnych, nakazuje szczególną ostrożność w ocenie, czy proces resocjalizacji w warunkach więziennych, po odbyciu części kary, można uznać za zakończony. Jednocześnie jednak ze znajdującego się w aktach osobowych cz. „B” orzeczenia psychologiczno-penitencjarnego wynika ponadto, że skazany nie jest osobą mocno zdemoralizowaną, ale niedostosowaną społecznie i lekkomyślną. Środowisko rodzinne, z którego pochodzi, było dysfunkcyjne, obciążone wzorcami patologicznymi. Z opinii penitencjarnej i akt osobowych R M R wynika, że w trakcie odbywania kary nastąpiła pozytywna zmiana jego postawy. W warunkach izolacji skazany zachowuje się obecnie bardzo dobrze, odnosi się właściwie do przełożonych i współwięźniów, pozytywnie realizuje zadania wynikające z indywidualnego programu, pracuje, nie angażuje się w negatywne przejawy życia więziennego. Przejawia też krytyczny stosunek do popełnionych --- STRONA 3 --- czynów. Wykazuje na tyle wysoki stopień samodyscypliny, że przebywa w jednostce penitencjarnej typu półotwartego, o zmniejszonym stopniu rygoru. Uwzględniając zatem powyższe okoliczności oraz pozytywne efekty resocjalizacji, jakiej skazany był poddawany przez okres ponad 4 lat, można przyjąć, że po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego i nie popełni więcej przestępstwa. Tym bardziej, że jego zachowanie i wypełnianie nałożonych przez sąd obowiązków będzie nadzorował kurator. Z tych względów orzeczono jak wyżej. HCZ/acz