Postanowienie II AKzw 838/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 838/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Janusz Sulima Protokolant : Agnieszka Rezanow-Stöcker przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Janusza Kordulskiego po rozpoznaniu w sprawie S D s. W zażalenia obrońców skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 16 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV Kow 418/14/pr w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku odmówił udzielenia skazanemu S D przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Rozstrzygnięcie to zaskarżyła obrońca skazanego podnosząc, że postanowienie to jest bardzo krzywdzące dla skazanego, a okoliczności podniesione przez skazanego jednoznacznie wskazują, że sytuacja jego żony jest bardzo ciężka. W uzupełnieniu zażalenia obrońcy skazanego drugi obrońca zarzucił zaskarżonemu postanowieniu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mających wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że ciężka sytuacja zdrowotna i psychiczna żony skazanego – J D oraz babci --- STRONA 2 --- skazanego W R-S nie uzasadnia przekonania, iż w przedmiotowej sprawie istnieją podstawy do udzielenia skazanemu przerwy w odbywaniu reszty kary pozbawienia wolności. Wskazując na powyższy zarzut, pełnomocnik substytucyjny obrońcy skazanego wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji prawidłowo rozpoznał niniejszą sprawę, wyciągając trafne wnioski o braku przesłanek z art. 153 § 2 k.k.w. Generalnie bowiem ważne względy rodzinne, stanowiące fakultatywną przesłankę udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności tylko wtedy stanowią podstawę do jej udzielenia, gdy sytuacja rodziny skazanego jest na tyle ciężka, że zagrożony jest jej byt, o ile oczywiście obecność skazanego na wolności może prowadzić do poprawy położenia jego najbliższych. Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy ustalił, że żona skazanego po poronieniu zamieszkuje u swoich rodziców, na których utrzymaniu pozostaje i tym samym nic nie stoi na przeszkodzie aby mogła ona podjąć pracę zarobkową. Również wskazać należy, że skazany ma także dwie siostry, które mogą wspomóc ich wspólną babcię i sprawować nad nią opiekę. Również wbrew stanowisku obrońcy skazanego uzupełnienie wywiadu środowiskowego (k.16) potwierdza słuszność argumentacji Sądu Okręgowego w Białymstoku co do wydanego rozstrzygnięcia, gdyż żona skazanego zamieszkując u swoich rodziców w Siemiatyczach może liczyć na ich wsparcie psychiczne i materialne, a tym samym obecność skazanego należy uznać w powyższych okolicznościach za zbędną. Należy wskazać, że przerwa w karze ma zawsze charakter wyjątku od zasady nieprzerwanego wykonywania kary, dlatego przesłanki jej udzielenia powinny być ściśle interpretowane, a jej udzielenie może nastąpić tylko w szczególnie uzasadnionych wypadkach. (Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 6 maja 2011 r., sygn. akt. II AKzw 398/11). Jednoznacznie należy stwierdzić, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy takie szczególnie uzasadnione wypadki, które uzasadniałyby udzielenie przerwy w stosunku do skazanego S D nie zachodzą. --- STRONA 3 --- Podzielając zatem stanowisko Sądu I instancji w przedmiocie braku przesłanek do orzeczenia przerwy w karze, Sąd Apelacyjny rozstrzygnął jak na wstępie. JS/ars