Postanowienie II AKzw 837/04

--- STRONA 1 --- Postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 13 października 2004 r. II AKzw 837/04 TEZA aktualna Brak możliwości kontynuowania nauki może być uznany za "ciężki skutek" w myśl art. 151 § 1 k.k.w., tylko wówczas, gdy natychmiastowe wykonanie kary powoduje przerwanie edukacji, której koniec lub wyodrębniony jej fragment (klasa, semestr) jest nieodległy. Inaczej natomiast należy ocenić sytuację, w której skazany podejmuje dalszą naukę w trakcie toczącego się postępowania karnego, a termin zakończenia nauki znacznie przekracza okres, na jaki - stosownie do art. 151 § 3 k.k.w. - możliwe jest odroczenie wykonania kary. UZASADNIENIE Sentencja Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu w dniu 13 października 2004 r., sprawy Dariusza K., na skutek zażalenia Prokuratora Okręgowego w L., na postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 19 sierpnia 2004 r. - zmienił zaskarżone postanowienie i nie uwzględnił wniosku skazanego o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności. Uzasadnienie faktyczne (...) Ponadto, tryb pobierania nauki przez skazanego w szkole dla dorosłych nie stanowi bowiem przeszkody, aby mógł on przerwać edukację na obecnym etapie, tj. po uzyskaniu promocji do II klasy i - bez szkody dla swojego przyszłego wykształcenia - podjąćją po odbyciu kary. Należy mieć również na uwadze fakt, iż skazany uczęszcza do szkoły 3-letniej, natomiast z treści art. 151 § 3 k.k.w. wynika, że łączny okres odroczenia nie może przekroczyć roku. Oznacza to, iż skazany korzystając nawet z odroczenia wykonania kary, będzie mógł kontynuować naukę przez pewien określony czas, ale i tak w rezultacie nie pozwoli mu to na uzyskanie w tym czasie wykształcenia związanego z ukończeniem technikum. Brak możliwości kontynuowania nauki może być uznany za "ciężki skutek" w myśl art. 151 § 1 k.k.w., tylko wówczas, gdy natychmiastowe wykonanie kary powoduje przerwanie edukacji, której koniec lub wyodrębniony jej fragment (klasa, semestr) jest nieodległy. Inaczej natomiast należy ocenić sytuację, w której skazany podejmuje dalszą naukę w trakcie toczącego się postępowania karnego, a termin zakończenia nauki znacznie przekracza okres, na jaki - stosownie do art. 151 § 3 k.k.w. - możliwe jest odroczenie wykonania kary. W ocenie Sądu Apelacyjnego brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do dalszego odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności. Uwzględnienie wniosku skazanego i podzielenie argumentacji Sądu Okręgowego zawartej w zaskarżonym postanowieniu, iż "chęć kontynuowania nauki stanowi okoliczność szczególną", uzasadniającą odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności, doprowadziłoby w istocie do sytuacji, w której to sam skazany, poprzez własne działania, mógłby decydować o terminie rozpoczęcia odbywania orzeczonej wobec niego kary, co niewątpliwie pozostawałoby w sprzeczności z istotą omawianej instytucji (...). II AKzw 837/04 - Postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu