Postanowienie II AKzw 820/14 POSTANOWIENIE Dnia 4 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 820/14 POSTANOWIENIE Dnia 4 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Janusza Kordulskiego po rozpoznaniu w sprawie M. O. s. R. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV Kow 607/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku odmówił udzielenia skazanemu M. O. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kar pozbawienia wolności, których koniec przypada na dzień 17.01.2016 r. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył skazany, wnosząc o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Podkreślił, że odbywa karę pozbawienia wolności już od 11 lat. W tym czasie jego zachowanie było właściwe, zaś w jego postawie zaszły pozytywne zmiany. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 §1 k.k., stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. Z opinii penitencjarnej wynika, że skazany właściwie układa relacje w społeczności osadzonych, a ponadto nie sprawia trudności wychowawczych i nie należy do podkultury przestępczej. W ocenie Sądu jego zachowanie nie predysponuje jednak do zastosowania warunkowego przedterminowego zwolnienia. Podkreślenia wymaga, że skazany uzyskiwał nagrody regulaminowe, ale był też karany dyscyplinarnie. Nie uczestniczył w systemie przepustkowym. Nie brał również udziału w systemie programowego oddziaływania. Zachowanie skazanego nie wyróżnia się niczym szczególnym i jest ukierunkowane jedynie na odbycie kary pozbawienia wolności bez krytycznej refleksji nad swoim dotychczasowym postępowaniem. Karę pozbawienia odbywa w sposób bierny, a jego zaangażowanie w proces resocjalizacyjny jest znikomy. Okoliczność tą potwierdza wskazywany w opinii penitencjarnej nikły krytycyzm skazanego wobec popełnionych czynów, a należy zaznaczyć, że są to przestępstwa charakteryzujące się wysokim stopniem społecznej szkodliwości. Ocena warunków i właściwości osobistych sprawcy, zwłaszcza przy uwzględnieniu jego dotychczasowej karalności, jest zdecydowanie negatywna. Podkreślenia wymaga fakt, że skazany był wielokrotnie karany, zwłaszcza za przestępstwa przeciwko mieniu, w tym za czyny z art. 280 § 1 i 2 k.k. Część z przypisanych mu czynów została popełniona w warunkach recydywy. Wobec skazanego zastosowano odwołanie warunkowego przedterminowego zwolnienia, co świadczy o nikłej skuteczności środków probacyjnych w jego wypadku. W tym stanie rzeczy – również w ocenie Sądu Apelacyjnego – zasadne jest pozostawienie skazanego w warunkach zakładu karnego celem kontynuowania resocjalizacji i ugruntowania pozytywnych zmian w jego zachowaniu, zwłaszcza, że do końca kary pozbawienia wolności pozostało jeszcze 1 rok i 8 miesięcy. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.