Postanowienie II AKzw 818/14 POSTANOWIENIE Dnia 4 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 818/14 POSTANOWIENIE Dnia 4 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Janusza Kordulskiego po rozpoznaniu w sprawie D. R. s. S. zażaleń skazanego i jego obrońcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV Kow 571/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata A. D. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem i 60/100) złotych w tym kwotę 27,60 złotych podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku odmówił udzielenia skazanemu D. R. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 07.07.2014 r. Zażalenie na niniejsze postanowienie złożył obrońca skazanego, który zarzucił mu: 1. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że po warunkowym przedterminowym zwolnieniu nie można oczekiwać, że skazany będzie w sposób --- STRONA 2 --- należyty przestrzegać porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa, podczas gdy skazany nie sprawia problemów natury wychowawczej, relacje interpersonalne układa właściwie, funkcjonuje w zakładzie karnym zgodnie i bezkonfliktowo, a także krytycznie wypowiada się na temat popełnionych czynów, 2. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 77 § 1 k.k. poprzez odmowę udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, pomimo, że spełnione są przesłanki pozwalające na zastosowanie tej instytucji w stosunku do skazanego. Biorąc powyższe pod uwagę obrońca skazanego wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uwzględnienie wniosku skazanego o warunkowe przedterminowe zwolnienie z kary pozbawienia wolności. Zażalenie na niniejsze postanowienie złożył też skazany, wnosząc o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 § 1 k.k., stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. Sąd Apelacyjny podziela ocenę Sądu I instancji, iż w wypadku skazanego D. R. nie jest możliwe postawienie pozytywnej prognozy kryminologicznej i zastosowanie warunkowego przedterminowego zwolnienia z reszty kary pozbawienia wolności. Obecna postawa skazanego nie znamionuje takiego postępu resocjalizacyjnego. Skazany odbywa karę w systemie zwykłym i jak wynika z opinii penitencjarnej nie jest zainteresowany aktywną formą resocjalizacji. Natomiast dla stwierdzenia pozytywnej prognozy kryminalnej potrzebne jest postępowanie skazanego w zakładzie karnym powyżej normy wyrażającej się biernym podporządkowaniem się wymaganiom stawianym osobom odbywającym karę, a to aktywność skazanego w dążeniu do wykazania gotowości respektowania zasad współżycia w społeczeństwie (zob. postanowienie SA w Krakowie z dnia 08.03.2012 r. roku, II AKz 113/12, LEX 1169414). W opinii penitencjarnej zachowanie skazanego zostało określone --- STRONA 3 --- jako zmienne. Obecnie skazany funkcjonuje w środowisku osadzonych zgodnie i bezkonfliktowo, ale w roku 2013 został skierowany do odbywania kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym typu zamkniętego z uwagi na brak samodyscypliny. D. R. jest członkiem subkultury więziennej, co świadczy o opozycyjnym stosunku do porządku prawnego. Przeciwko zastosowaniu warunkowego zwolnienie przemawia też negatywna ocena warunków i właściwości osobistych skazanego. D. R. był wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu, w tym szczególnie często za występek z art. 158 § 1 k.k., a także za przestępstwa przeciwko mieniu. Podkreślenia wymaga też fakt, że skazany jest uzależniony od alkoholu, do którego nie ma dostępu w zakładzie karnym, co eliminuje istotny czynnik demoralizujący. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. O kosztach obrony z urzędu skazanego w postępowaniu odwoławczym rozstrzygnięto w myśl § 15 pkt 3, § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).