Postanowienie II AKzw 816/14 POSTANOWIENIE Dnia 4 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 816/14 POSTANOWIENIE Dnia 4 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Janusza Kordulskiego po rozpoznaniu w sprawie S. Sz. s. W. zażalenia obrońcy skazanego i skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV Kow 523/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata E. F. – Ż. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem i 60/100) złotych w tym kwotę 27,60 złotych podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku odmówił udzielenia skazanemu S. Sz. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kar pozbawienia wolności, których koniec przypada na dzień 20.08.2014 r. Powyższe postanowienie zaskarżył obrońca skazanego, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, polegający na błędnym przyjęciu, że postawa skazanego S. Sz., jego właściwości i warunki osobiste, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowanie po jego popełnieniu i w --- STRONA 2 --- trakcie odbywania kary pozbawienia wolności uzasadniają przekonanie, że skazany po zwolnieniu z jednostki penitencjarnej nie będzie przestrzegał porządku prawnego oraz popełni ponownie przestępstwo, pomimo, że okoliczności faktyczne bezspornie wskazują na istnienie pozytywnej prognozy kryminologiczno – społecznej w stosunku do niego. Biorąc powyższe pod uwagę obrońca skazanego wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku skazanego i udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z reszty kary pozbawienia wolności. Powyższe postanowienie zaskarżył też skazany, wnosząc o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 §1 k.k., stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. Z opinii penitencjarnej skazanego wynika, że jego zachowania jest uznawane za właściwe. Ocenę taką potwierdza m. in. fakt, że nie należy do podkultury przestępczej, a ponadto bierze udział w systemie programowego oddziaływania i właściwie wykonuje zadania z nim związane. Okoliczność ta nie może jednak stanowić samoistnej podstawy do warunkowego przedterminowego zwolnienia. Opinia penitencjarna wskazuje bowiem, że skazany jest jedynie w niewielkim stopniu krytyczny do popełnionych czynów oraz dotychczasowego sposobu życia, który cechują częste konflikty z prawem. Powyższe pozwala uznać, że właściwe zachowanie jest jedynie formą przystosowania się do warunków więziennych, niż przejawem zmiany postawy życiowej. Negatywna ocena warunków i właściwości osobistych skazanego wynika przede wszystkim z jego wielokrotnej karalności. Skazany był wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu oraz przeciwko działalności instytucji państwowych. Okoliczności popełnienia występku z art. 226 § 1 k.k. świadczą o silnie opozycyjnym stosunku wobec porządku prawnego, w tym zwłaszcza zasad panujących w zakładzie karnym. Niektóre z przypisanych mu czynów zostały popełnione w warunkach recydywy. Istotne znaczenie ma też fakt, że wobec skazanego stosowano odwołanie warunkowego przedterminowego zwolnienia. --- STRONA 3 --- W ocenie Sądu skazany nie wyciągnął dotychczas właściwych wniosków ze swojego postępowania, o czym świadczy zwłaszcza niewielki krytycyzm wobec popełnionych czynów. Wobec powyższego nie ma pewności, iż po opuszczeniu zakładu karnego skazany nie wejdzie powtórnie w konflikt z prawem i będzie przestrzegał porządku prawnego. Skazany powinien być poddawany resocjalizacji w warunkach zakładu karnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. O kosztach obrony z urzędu skazanego w postępowaniu odwoławczym rozstrzygnięto w myśl § 15 pkt 3, § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).