Postanowienie II AKzw 815/14 POSTANOWIENIE Dnia 4 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 815/14 POSTANOWIENIE Dnia 4 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Janusza Kordulskiego po rozpoznaniu w sprawie Z. K. s. S. zażaleń skazanego i jego obrońcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV Kow 475/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata J. D. Ł. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem i 60/100) złotych w tym kwotę 27,60 złotych podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku odmówił udzielenia skazanemu Z. K. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kar pozbawienia wolności, których koniec przypada na dzień 28.12.2017 r. Powyższe postanowienie zaskarżył obrońca skazanego, zarzucając mu na mocy art. 427 § 1 i 2 k.p.k., art. 438 pkt 3 k.p.k. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, przejawiający się w ustaleniu, że skazany w przypadku udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z dużą dozą --- STRONA 2 --- prawdopodobieństwa popełni kolejne przestępstwo, na podstawie pisma żony i córki skazanego, z którego całkowicie bezpodstawnie wynika, że skazany nadużywa alkoholu. Biorąc powyższe pod uwagę obrońca skazanego wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Postanowienie niniejsze zaskarżył również skazany, wnosząc o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenia skarżących jest niezasadne, stąd też nie zasługują na uwzględnienie. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 §1 k.k., stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. Przeciwko pozytywnej prognozie kryminologicznej przemawia zachowanie skazanego w toku odbywania kary pozbawienia wolności. Oceny tej nie mogą zmienić pozytywne przejawy postawy skazanego w warunkach zakładu karnego, takie jak uczestnictwo w systemie programowego oddziaływania i brak przynależności do podkultury więziennej. Skazany popełnił przestępstwo podczas przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności. Dwukrotnie był karany dyscyplinarnie za nieterminowy powrót z przepustki. W ocenie Sądu Apelacyjnego skazanym ubiegającym się o warunkowe przedterminowe zwolnienie należy stawiać wyższe wymagania odnośnie zachowania w toku odbywania kary. Przeciwko zastosowaniu warunkowego przedterminowego zwolnienia przemawia też ocena właściwości i warunków osobistych skazanego. Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu obrońcy skazanego, istnieją dowody świadczące o nadużywaniu przez skazanego alkoholu inne niż pismo jego córki i żony. Podczas rozmowy z psychologiem w dniu 19 lipca 2011 roku skazany potwierdził, że upił się podczas przepustki. Należy też zauważyć, że skazany był wielokrotnie karany za przestępstwa o znacznym stopniu szkodliwości społecznej, w tym za zbrodnię z art. 148 § 1 k.k., a także za inne przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu. W świetle powyższego istotne znaczenia ma fakt, że skazany jest jedynie umiarkowanie krytyczny wobec popełnionych czynów i twierdzi, że nikomu nie zrobił krzywdy. Okoliczność ta świadczy o niewielkich skutkach procesu resocjalizacji. W ocenie Sądu skazany nie wyciągnął dotychczas wniosków ze swojego postępowania. Wobec powyższego nie ma pewności, iż po opuszczeniu zakładu karnego skazany nie wejdzie --- STRONA 3 --- powtórnie w konflikt z prawem i będzie przestrzegał porządku prawnego. Skazany powinien być poddawany resocjalizacji w warunkach zakładu karnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. O kosztach obrony z urzędu skazanego w postępowaniu odwoławczym rozstrzygnięto w myśl § 15 pkt 3, § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).