Postanowienie II AKzw 809/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 809/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Barbara Mosiej przy udziale Lecha Zazulina - Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży, upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego w Białymstoku do udziału w sprawie po rozpoznaniu w sprawie D. G. s. Z. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 3 kwietnia 2014 r. sygn. akt II 1 Kow 302/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 03 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Łomży odmówił udzielenia skazanemu D. G. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 18.07.2015 r. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył skazany, wnosząc o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 §1 k.k., stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej --- STRONA 2 --- analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. Należy uznać, że Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił postępy procesu resocjalizacji skazanego jako zbyt skromne, aby predysponowały go do warunkowego przedterminowego zwolnienia. Z opinii penitencjarnej skazanego wynika, że uczestniczy on w systemie programowego oddziaływania, ale wynikające z niego zadania wypełnia jedynie w stopniu dostatecznym, a ponadto nie uczestniczy w systemie przepustkowym. Okoliczność ta świadczy o niedostatecznym zaangażowaniu w proces resocjalizacji. Od skazanych ubiegających się o warunkowe przedterminowe zwolnienie należy oczekiwać aktywnej postawy i gotowości do zmiany swego postępowania. Skazany nie wykazuje dostatecznej inicjatywy pod tym względem. Oceny tej nie mogą zmienić takie fakty jak brak przynależności do podkultury przestępczej czy otrzymywanie nagród regulaminowych. W tym stanie rzeczy – również w ocenie Sądu Apelacyjnego – zasadne jest pozostawienie skazanego w warunkach zakładu karnego celem kontynuowania resocjalizacji i ugruntowania pozytywnych zmian w jego zachowaniu, zwłaszcza, że do końca kary pozbawienia wolności pozostało jeszcze 13 miesięcy. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.