Postanowienie II AKzw 803/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 803/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Barbara Mosiej przy udziale Lecha Zazulina - Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży, upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego w Białymstoku do udziału w sprawie po rozpoznaniu w sprawie K. M. s. J. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 7 kwietnia 2014 r. sygn. akt III Kow 639/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 07 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu K. M. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kar pozbawienia wolności, których koniec przypada na dzień 01.12.2014 r. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył skazany, wnosząc o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 § 1 k.k., stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej --- STRONA 2 --- analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. Sąd I instancji słusznie zauważył, że zachowanie skazanego w warunkach zakładu karnego jako bierne. Skazany uczestniczy w systemie programowego oddziaływania, ale wynikające z niego zadania realizuje jedynie w stopniu dostatecznym. Nie był karany dyscyplinarnie, ale tylko raz otrzymał nagrodę regulaminową. Zrezygnował z pracy nieodpłatnej w administracji zakładu karnego. Z treści zażalenia wynika, że jego decyzja wynikała z faktu, że po trzech miesiącach pracy nie otrzymał żadnej nagrody. W ocenie Sądu K. M. wykazuje zbyt małe zaangażowanie w proces resocjalizacji. Skazanym ubiegającym się o warunkowe przedterminowe zwolnienie należy stawić wyższe wymagania odnośnie zachowania w zakładzie karnym. Sąd I instancji zasadnie dokonał też negatywnej oceny właściwości i warunków osobistych skazanego. Słusznie wziął przy tym pod uwagę skłonność skazanego do nadużywania alkoholu, do którego skazany nie ma dostępu w warunkach więziennych, co eliminuje istotny czynnik demoralizujący. Niewątpliwie skłonność ta prowadziła skazanego do konfliktów z prawem, o czym świadczy skazanie za występek z art. 178a § 2 k.k. Należy też podkreślić, że wobec skazanego stosowano zarządzenie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, co świadczy o nikłej skuteczności środków probacyjnych w jego wypadku. W tym stanie rzeczy – również w ocenie Sądu Apelacyjnego – zasadne jest pozostawienie skazanego w warunkach zakładu karnego celem kontynuowania resocjalizacji i ugruntowania pozytywnych zmian w jego zachowaniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.