Postanowienie II AKzw 802/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 802/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Barbara Mosiej przy udziale Lecha Zazulina - Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży, upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego w Białymstoku do udziału w sprawie po rozpoznaniu w sprawie D. P. K. s. J. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn. akt III Kow 662/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu D. P. K. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kar pozbawienia wolności, których koniec przypada na dzień 21.03.2015 r. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył skazany, wnosząc o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 § 1 k.k., stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. Należy podkreślić, że już tylko analiza zachowania skazanego w warunkach zakładu karnego pozwala uznać, że przesłanki warunkowego przedterminowego zwolnienia nie zostały spełnione. Skazany odbywa karę pozbawienia wolności w systemie zwykłym i nie jest zainteresowany systemem programowego oddziaływania. Okoliczność ta pozwala stwierdzić, że skazany nie angażuje się proces resocjalizacji, zaś przejawy właściwego zachowania, takie jak brak kar dyscyplinarnych i przynależności do podkultury przestępczej, świadczą jedynie o biernym przystosowaniu się do warunków zakładu karnego, a nie rzeczywistej zmianie jego postawy. Wniosek ten jest tym bardziej uzasadniony, że skazany odnosi się do popełnionych przestępstw jedynie z formalnym krytycyzmem. Należy przy tym podkreślić, że przypisane mu czyny charakteryzowały się znacznym stopniem szkodliwości społecznej. Skazany ubiegający się o warunkowe przedterminowe zwolnienie powinien być aktywny w procesie resocjalizacji i prezentować postawę społecznie pożądaną. Uwzględnienia wymaga też negatywna ocena warunków i właściwości osobistych skazanego, na którą wpływ ma zwłaszcza jego wielokrotna karalność. Należy zauważyć, że D. P. K. był skazany za przestępstwa z art. 280 § 1 i 2 k.k. Odwołanie warunkowego przedterminowego zwolnienia, które wobec niego zastosowano, świadczy o nikłej skuteczności środków probacyjnych w jego wypadku. W tym stanie rzeczy – również w ocenie Sądu Apelacyjnego – zasadne jest pozostawienie skazanego w warunkach zakładu karnego celem kontynuowania resocjalizacji i osiągnięcia pozytywnych zmian w jego zachowaniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.