Postanowienie II AKzw 801/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 801/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Barbara Mosiej przy udziale Lecha Zazulina - Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży, upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego w Białymstoku do udziału w sprawie po rozpoznaniu w sprawie M. P. s. J. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 7 kwietnia 2014 r. sygn. akt III Kow 614/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 07 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu M. P. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kar pozbawienia wolności, których koniec przypada na dzień 25.07.2017 r. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył skazany, wnosząc o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 § 1 k.k., stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. Z opinii penitencjarnej skazanego wynika, że jego zachowanie w zakładzie karnym jest oceniane jako dobre. Skazany nie uczestniczy w podkulturze więziennej i bierze udział w systemie programowego oddziaływania. Nie był karany dyscyplinarnie i systematycznie uzyskiwał nagrody. Podkreślenia wymaga jednak fakt, że skazany nie bierze udziału w systemie przepustkowym a ponadto nie powrócił w terminie do zakładu karnego, po tym jak uzyskał zezwolenie na jego opuszczenie w trybie art. 141a § 1 k.k.w., co skutkowało kolejnym wyrokiem skazującym z dnia 24 kwietnia 2006 roku. Należy podkreślić, że nawet bardzo dobre zachowanie w zakładzie karnym jest koniecznym, ale niewystarczającym warunkiem uzyskania warunkowego przedterminowego zwolnienia. Istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia o wniosku skazanego ma ocena jego właściwości i warunków osobistych, zwłaszcza z uwzględnieniem jego dotychczasowej karalności. Skazany był wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu, zwłaszcza za występki z art. 279 § 1 k.k. Z opinii penitencjarnej wynika, że wobec skazanego nie stosowano dotychczas warunkowego przedterminowego zwolnienia. Akta osobowe wskazują jednak, że zastosowano wobec niego zarządzenie wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności z uwagi na popełnienie przestępstwa podobnego w okresie próby. Świadczy to o nikłej skuteczności środków probacyjnych w jego wypadku. Sytuacja rodzinna skazanego, choć istotna z punktu widzenia oceny jego właściwości i warunków osobistych, nie ma decydującego znaczenia dla prognozy kryminologicznej wobec tak wielu faktów wskazujących, że cele kary nie zostały jeszcze osiągnięte. W tym stanie rzeczy – również w ocenie Sądu Apelacyjnego – zasadne jest pozostawienie skazanego w warunkach zakładu karnego celem kontynuowania resocjalizacji i osiągnięcia pozytywnych zmian w zachowaniu skazanego, zwłaszcza, że do końca kary pozostały jeszcze ponad trzy lata. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.