Postanowienie II AKzw 799/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 799/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Barbara Mosiej przy udziale Lecha Zazulina - Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży, upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego w Białymstoku do udziału w sprawie po rozpoznaniu w sprawie R. A. s. H. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt II Kow 227/14 (wz) w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 08 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Suwałkach odmówił udzielenia skazanemu R. A. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kar pozbawienia wolności, których koniec przypada na dzień 08.05.2015 r. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył skazany, wnosząc o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 §1 k.k., stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej --- STRONA 2 --- analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. W opinii penitencjarnej zachowanie skazanego zostało określone jako przeciętne. Skazany odbywa karę pozbawienia wolności w systemie programowego oddziaływania, ale nie skupia się na realizacji wynikających z niego zadań. Nie uczestniczy w systemie przepustkowym. Dwukrotnie został ukarany dyscyplinarnie. Nie zgłasza się do prac społecznych na rzecz oddziału mieszkalnego. W ocenie Sądu zaangażowanie skazanego w proces resocjalizacji nie jest dostateczne. Skazanym ubiegającym się o warunkowe przedterminowe zwolnienie należy stawiać wyższe wymagania odnośnie zachowania w zakładzie karnym. Ocena warunków i właściwości osobistych skazanego również nie jest korzystna. R. A. jest uzależniony od alkoholu i wymaga leczenia odwykowego. W warunkach więziennych nie ma dostępu do alkoholu, co eliminuje istotny czynnik demoralizujący. Pomimo młodego wieku skazany był już trzykrotnie karany. Należy też podkreślić, że wobec skazanego stosowano zarządzenie wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, co świadczy o nikłej skuteczności środków probacyjnych w jego wypadku. W tym stanie rzeczy – również w ocenie Sądu Apelacyjnego – zasadne jest pozostawienie skazanego w warunkach zakładu karnego celem kontynuowania resocjalizacji i ugruntowania pozytywnych zmian w jego zachowaniu, zwłaszcza, że do końca kary pozbawienia wolności pozostało jeszcze 11 miesięcy. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.