Teza / krótkie omówienie
odmowy warunkowego zwolnienia
Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
Sygn. akt II AKzw 798/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Barbara Mosiej przy udziale Lecha Zazulina - Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży, upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego w Białymstoku do udziału w sprawie po rozpoznaniu w sprawie M. T. s. A. zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt II Kow 225/14 (wz) w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata K. P. S. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem i 60/100) złotych w tym kwotę 27,60 złotych podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 08 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Suwałkach odmówił udzielenia skazanemu M. T. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kar pozbawienia wolności, których koniec przypada na dzień 03.09.2014 r. Powyższe postanowienie zaskarżył obrońca skazanego, zarzucając mu na mocy art. 438 pkt 3 k.p.k. błąd w ustaleniach faktycznych, który wyrażał się w uznaniu incydentalnych
--- STRONA 2 ---
uchybień za podstawę orzeczenia w sytuacji, gdy kompleksowa ocena okresu odbywania kary pozbawienia wolności wskazuje na poprawę skazanego i uzasadnia przypuszczenie, że po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego. Biorąc powyższe pod uwagę obrońca skazanego wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uwzględnienia wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary, ewentualnie o uchylenie postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Suwałkach. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 §1 k.k., stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. Nie sposób zgodzić się z zarzutem zażalenia, że wniosek o negatywnej prognozie kryminologicznej został oparty jedynie na faktach incydentalnych uchybień. Z opinii penitencjarnej wynika, że skazany odbywa karę pozbawienia wolności w systemie programowego oddziaływania i w dobrym stopniu realizuje wynikające z niego zadania. Nie należy do podkultury przestępczej i realizuje kursy zawodowe. Uwagę zwraca jednak fakt, że skazany nie uczestniczy w systemie przepustkowym i był raz karany dyscyplinarnie. Nawet bardzo dobre zachowanie w warunkach więziennych jest tylko jedną z przesłanek warunkowego przedterminowego zwolnienia i nie może stanowić samoistnej podstawy do zastosowania tej instytucji. Zachowanie skazanego w zakładzie karnym jest poddane określonym rygorom, zaś opisane wyżej okoliczności mogą świadczyć jedynie o dostosowaniu się skazanego do warunków więziennych. Ocena warunków i właściwości osobistych skazanego jest negatywna. Pomimo młodego wieku skazany był już czterokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu. Z opinii biegłej z zakresu psychiatrii sporządzonej w dniu 23 listopada 2011 roku wynika, że u skazanego rozpoznano osobowość o cechach nieprawidłowych i patologiczny hazard. Biegła podkreśliła, że jest on osobą egocentryczną i nastawioną w kontaktach z innymi na czerpanie korzyści. Wobec skazanego stosowano zarządzenie wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności z uwagi na popełnienie przestępstwa podobnego w toku okresu próby.
--- STRONA 3 ---
Okoliczność ta świadczy o nikłej skuteczności środków probacyjnych w jego wypadku oraz o braku skłonności do refleksji nad dotychczasowym postępowaniem. Wobec powyższego nie ma pewności, iż po opuszczeniu zakładu karnego skazany nie wejdzie powtórnie w konflikt z prawem i będzie przestrzegał porządku prawnego. Skazany powinien być poddawany resocjalizacji w warunkach zakładu karnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. O kosztach obrony z urzędu skazanego w postępowaniu odwoławczym rozstrzygnięto w myśl § 15 pkt 3, § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny w Białymstoku#II AKzw 798/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s#art. 437 § 1 k.p.k.#art. 438 pkt 3 k.p.k.#art. 77 §1 k.k.