Postanowienie II AKzw 795/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 795/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Barbara Mosiej przy udziale Lecha Zazulina - Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży, upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego w Białymstoku do udziału w sprawie po rozpoznaniu w sprawie D. K. s. W. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 27 lutego 2014 r. sygn. akt III Kow 214/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu D. K. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kar pozbawienia wolności, których koniec przypada na dzień 29.04.2015 r. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył skazany, wnosząc o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 §1 k.k., stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski o braku przesłanek do zastosowania wobec skazanego warunkowego zwolnienia zasługują na pełną aprobatę. W opinii penitencjarnej zachowanie skazanego zostało określone jako pozostające na dobrym poziomie i stabilne. Skazany uczestniczy w systemie programowego oddziaływania, nie należy do podkultury przestępczej, nie był karany dyscyplinarnie i uzyskiwał nagrody regulaminowe. Należy jednak podkreślić, że właściwe zachowanie w warunkach więziennych jest konieczną, ale nie wystarczającą przesłanką zastosowania warunkowego przedterminowego zwolnienia i nie może stanowić samoistnej podstawy do zastosowania tej instytucji. Należy zgodzić się z oceną Sądu Okręgowego, że zachowanie skazanego w zakładzie karnym jest poddane określonym rygorom, a zatem nie można uznać, że na wolności skazany nadal będzie zachowywać się prawidłowo i nie naruszy porządku prawnego. Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił, że przeciwko warunkowemu przedterminowemu zwolnieniu przemawiają okoliczności popełnienia przypisanych skazanemu przestępstw. Podkreślenia wymaga, że D. K. był dwukrotnie skazany za występek z art. 280 § 1 k.k., przy czym Sąd I instancji uznał, że czyny te charakteryzował wysoki stopień społecznej szkodliwości. W tym stanie rzeczy – również w ocenie Sądu Apelacyjnego – zasadne jest pozostawienie skazanego w warunkach zakładu karnego celem kontynuowania resocjalizacji i ugruntowania pozytywnych zmian w jego zachowaniu, zwłaszcza, że do końca kary pozbawienia wolności pozostało jeszcze 11 miesięcy. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.