Postanowienie II AKzw 791/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 791/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Czapka Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Anny Malczyk po rozpoznaniu w sprawie P. S. s. Z. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt II Kow 217/14 (wz) w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. p o s t a n a w i a zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że: 1) na podstawie art. 77§1kk i art. 78§1kk warunkowo zwolnić P. S. z odbycia reszty zasadniczej kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Ełku z dnia 10.08.2011r. w sprawie II K 486/11, której koniec przypada na dzień 04.10.2014r. 2) na mocy art. 80§1kk wyznaczyć warunkowo zwolnionemu 2-letni okres próby, 3) na mocy art. 159kkw, art. 72§1 pkt 1, 4 i 6a kk oddać skazanego pod dozór kuratora sądowego i zobowiązać do podjęcia i wykonywania pracy zarobkowej, informowania kuratora o przebiegu okresu próby oraz uczestniczenia w warunkach wolnościowych w programie dla sprawców przemocy w Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w E. --- STRONA 2 --- UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2014r. Sąd Okręgowy w Suwałkach odmówił udzielenia skazanemu P. S. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany wskazując na pomyślnie przebiegający proces resocjalizacji, dobre zachowanie w warunkach izolacji, brak wniosków karnych. Wskazał na prawidłowe zachowanie na wolności po zmianie miejsca zamieszkania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Okręgowy dokonując oceny postawy skazanego wyraził przekonanie, że resocjalizacja wymaga jeszcze kontynuowania. Niemniej jednak nie podważając przywołanych okoliczności o niewątpliwie negatywnym dla skazanego wydźwięku, ustalić należy, że proces resocjalizacji, jakiemu został poddany skazany w jednostce penitencjarnej, przyniósł wymierne efekty i daje uzasadnioną podstawę do uznania, iż warunkowe zwolnienie w jego przypadku jest zasadne i celowe. Jak wynika ze sporządzonej opinii penitencjarnej skazany w sposób prawidłowy poddał się rygorom wykonywania kary pozbawienia wolności, jego zachowanie jest oceniane jako dobre i stabilne. Skazany nie sprawia żadnych problemów natury wychowawczej, jest grzeczny i regulaminowy, nie deklaruje przynależności do tzw. podkultury więziennej, nie był karany dyscyplinarnie. Jest krytycznie ustosunkowany do popełnionego przestępstwa. Utrzymuje też stały kontakt z rodziną. Powyższe okoliczności w ocenie Sądu Apelacyjnego pozwalają przyjąć, że dalszy proces jego resocjalizacji z pozytywnym skutkiem może być kontynuowany poza zakładem karnym. Podnieść w tym miejscu należy, że w przypadku warunkowego zwolnienia skazany przez okres dwóch lat będzie podlegał stałej kontroli kuratora sądowego, który będzie nadzorował wykonywanie nałożonych obowiązków oraz przestrzeganie porządku prawnego. Z pewnością będzie to sprzyjać procesowi jego pełnej resocjalizacji. Z tych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.