Postanowienie II AKzw 789/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 789/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Czapka Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Anny Malczyk po rozpoznaniu w sprawie S. W. Ł. s. T. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt II Kow 200/14 (wz) w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2014r. Sąd Okręgowy w Suwałkach odmówił udzielenia skazanemu S. W. Ł. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany wskazując na podeszły wiek i stan zdrowi co powoduje trudności w odbywaniu przez niego kary pozbawienia wolności w izolacji. Wskazał ponadto na odbycie połowy kary i prawidłowe zachowanie w zakładzie karnym. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawowym kryterium decydującym o warunkowym zwolnieniu z odbycia reszty kary pozbawienia wolności jest przekonanie Sądu, że skazany będzie przestrzegał porządku --- STRONA 2 --- prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Ta pozytywna prognoza kryminologiczna, wynikająca z zachowania się skazanego po popełnieniu przestępstwa i po osadzeniu, musi graniczyć niemalże z pewnością. Pewności takiej w stosunku do S. W. Ł. mieć nie sposób. Przede wszystkim właściwości i warunki osobiste skazanego oceniane przez pryzmat wielokrotności skazań, popełnionych czynów, dotychczasowego trybu życia, nadużywania alkoholu i negatywnej opinii środowiskowej wskazują na jego demoralizację i brak poszanowania dla ogólnie przyjętych norm. Okoliczności te wskazują na konieczność dłuższego procesu resocjalizacji i wzmożonych oddziaływań wychowawczych. Sąd penitencjarny prawidłowo ocenił również zachowanie skazanego w warunkach więziennych. Skazany przebywając w zakładzie karnym niczym szczególnym na tle innych osadzonych się nie wyróżnia. Jego zachowanie oceniono zaledwie jako dostateczne. Skazany nie był ani nagradzany regulaminowo ani karany dyscyplinarnie. Nie włączył się też aktywnie w proces resocjalizacji, karę pozbawienia wolności odbywa w systemie zwykłym, nie jest zainteresowany odbywaniem kary w systemie IPO. Kontynuowanie resocjalizacji skazanego i ugruntowywania pozytywnych zmian w jego zachowaniu w niezmienionych warunkach jest nadal niezbędne. Powyższego wniosku nie są w stanie podważyć okoliczności wskazywane w zażaleniu związane ze stanem zdrowia skazanego i jego podeszłym wiekiem. Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.