Postanowienie II AKzw 785/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 785/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Czapka Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Anny Malczyk po rozpoznaniu w sprawie M. R. s. E. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt III Kow 742/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2013r. Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu M. R. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany nie zgadzając się z decyzja Sądu. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Do udzielenia warunkowego zwolnienia niezbędne jest obiektywne przekonanie, powzięte na podstawie analizy wszystkich przesłanek przewidzianych w art. 77§1 kk, że --- STRONA 2 --- pomimo wcześniejszego opuszczenia zakładu karnego skazany będzie przestrzegał porządku prawnego. Przy ocenie prognozy kryminologicznej należy mieć na uwadze postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowanie po jego popełnieniu i w czasie odbywania kary. Sąd I instancji dokonał ich pełnej analizy i zasadnie ustalił, że w wypadku skazanego prognoza kryminologiczna jest negatywna. Za takim stanowiskiem przemawiają przede wszystkim wielokrotna karalność skazanego, okoliczności popełnionych czynów o wysokim stopniu społecznej szkodliwości, nieskuteczność stosowanego uprzednio środka probacji w postaci warunkowego zwolnienia, które zostało mu odwołane z uwagi na popełnienie w okresie próby kolejnego przestępstwa oraz uzależnienie od alkoholu. Świadczą one o znacznym stopniu demoralizacji skazanego. Także brak zaangażowania w proces resocjalizacji, realizacja zadań wyznaczonych programem IPO jedynie w stopniu przeciętnym, mało krytyczny stosunek do popełnionych czynów, powrót z przepustki z udzielonego mu zezwolenia w trybie art. 141a§1 k.k.w. pod wpływem alkoholu stoją temu na przeszkodzie. Powyższego wniosku wywody zażalenia nie podważają. Z tych wszystkich względów, Sąd Apelacyjny zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.