Postanowienie II AKzw 783/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 783/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Halina Czaban Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Danuty Dąbrowskiej - Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie W. M. s. J. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 26 marca 2014 r. sygn. akt III Kow 578/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26.03.2014r. Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu W. M. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kar 5 miesięcy oraz 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawie VII K 1197/11 i Sądu Rejonowego w Iławie w sprawie II K 1348/12, których koniec przypada na dzień 01.10.2014r. Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany, wnosząc o jego weryfikację i zwolnienie go z odbywania pozostałej części kary. Wskazał, że warunkowe zwolnienie pozwoli mu podjąć opiekę nad chorą matką. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Nie tracąc z pola widzenia elementów korzystnych dla skazanego, Sąd Okręgowy przyjął, że całokształt okoliczności dotyczących W. M. nie pozwala na uznanie prognozy kryminologicznej za dodatnią. Takie stanowisko sądu penitencjarnego znajduje uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym, toteż Sąd Apelacyjny - uznając je za trafne - podziela wnioski zawarte w motywach zaskarżonego rozstrzygnięcia. Z opinii z zakładu karnego i akt osobowych W. M. wynika, że jego postawa w izolacji jest właściwa. Jednocześnie jednak jego zachowanie, choć poprawne, nie wyróżnia się na tyle szczególnie na tle innych osadzonych, aby okoliczność ta miała determinować ocenę prognozy kryminologicznej. Sam fakt dostosowania się do wymogów dyscypliny więziennej nie znamionuje postępu resocjalizacyjnego, z którym zawsze winna wiązać się pozytywna prognoza kryminologiczna. Tym bardziej, że karę odbywa on w systemie zwykłym, nie angażując się w proces resocjalizacji. Rozważając możliwość warunkowego zwolnienia tego skazanego należy też mieć na względzie, że choć nie został on zdiagnozowany jako osoba uzależniona od alkoholu, to okresowo go nadużywał i pod jego wpływem dopuszczał się przestępstw. Ze względu na ścisły związek nadużywania alkoholu z naruszaniem porządku prawnego wymaga on objęcia edukacją z zakresu profilaktyki uzależnień i jak wynika z opinii penitencjarnej, dopiero oczekuje na rozpoczęcie tych zajęć, co w sposób oczywisty stanowi przeciwwskazanie do jego warunkowego zwolnienia w chwili obecnej. Zważywszy ponadto, że konflikt skazanego z prawem nie miał charakteru incydentalnego, a skazany nie poddaje się łatwo oddziaływaniom resocjalizacyjnym i nie korzysta z wcześniejszych doświadczeń życiowych (obie kary, które obecnie odbywa orzeczone były z warunkowym zawieszeniem wykonania, ale naganne zachowanie skazanego w okresie próby spowodowało zarządzenie ich wykonania), wniosek o konieczności kontynuowania procesu resocjalizacji w warunkach więziennych jawi się jako oczywisty. Odnosząc się do podnoszonej w zażaleniu kwestii opieki nad matką, to ważne względy rodzinne mogą uzasadnić udzielenie przerwy w karze, pozostają natomiast bez wpływu na formułowaną prognozę kryminologiczną. Rozważywszy powyższe Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie.