Postanowienie II AKzw 782/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 782/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Halina Czaban Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Danuty Dąbrowskiej - Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej po rozpoznaniu w sprawie W. S. P. s. J. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 1 kwietnia 2014 r. sygn. akt III Kow 560/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 01.04.2014r. Sad Okręgowy w Olsztynie odmówił warunkowego zwolnienia W. S. P. z odbywania reszty kar 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Kutnie w sprawach II K 192/10 i II K 525/09, których koniec przypada na dzień 23.11.2014r. Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany zarzucając, że sąd penitencjarny oparł się na nieaktualnym wywiadzie środowiskowym z poprzedniego miejsca zamieszkania. Wskazał, że bezpośrednio przed osadzeniem mieszkał z rodzicami, którymi się opiekował, pracował i przestrzegał, porządku prawnego. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. O warunkowym zwolnieniu z odbycia reszty kary pozbawienia wolności decyduje przekonanie Sądu, że skazany będzie w przyszłości przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Przekonanie to, czyli tzw. pozytywna prognoza kryminologiczna wynika z zachowania się skazanego w trakcie całego pobytu w zakładzie karnym oraz szeregu innych, wymienionych w art.77 § 1 k.k. okoliczności, w tym jego właściwości i warunków osobistych oraz okoliczności popełnionych przestępstw. Nie kwestionując istnienia pewnych pozytywnych dla W. S. P., jak poprawne zachowanie w zakładzie karnym i krytyczny stosunek do popełnionych czynów, nie mogą one zmienić ogólnej oceny prognozy kryminologicznej, która pozostaje negatywna. Przede wszystkim na brak gwarancji, że skazany opuszczając zakład karny będzie przestrzegał porządku prawnego, wskazuje wielokrotność wchodzenia w konflikt z prawem oraz nieskuteczność stosowanych w przeszłości środków probacyjnych w formie warunkowego zawieszenia wykonania kary. Skazany nie wydaje się osobą o znacznym stopniu demoralizacji, niemniej jednak ma problem z alkoholem, pod którego wpływem popełnia wciąż przestępstwa z art. 178a kk i art. 244 kk. Jeśli chodzi o postawę w izolacji, to jest ona regulaminowa, skazany nie należy do podkultury więziennej, co jednak nie oznacza, że przestrzeganie norm i zasad prawnych również na wolności będzie udziałem skazanego. Skazany nastawiony jest on na bierne odbywanie kary, nie wyraża zgody na realizację indywidualnego programu, pozostaje całkowicie obojętny wobec oddziaływań resocjalizacyjnych, a taka postawa stwarza domniemanie, że skazany nie uświadamia sobie rzeczywistej swojej postawy wobec obowiązujących norm prawa. Powyższe okoliczności wskazują, iż uzasadnione jest pozostawienie skazanego w warunkach więziennych celem kontynuowania procesu resocjalizacji. Nie znajdując podstaw do zmiany skarżonej decyzji Sądu Okręgowego – Sąd Apelacyjny orzekł jak wyżej.