Postanowienie II AKzw 77/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 77/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego P. W. s. M. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 5 grudnia 2013r. (sygn. akt V Kow 1472/13/pr) w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt V Kow 1472/13/pr Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił udzielenia P. W. przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, wskazując iż stan zdrowia matki skazanego i stan techniczny zajmowanego przez nią lokalu nie uzasadniają skorzystania przez skazanego z przedmiotowej instytucji. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skazany raz jeszcze wskazując na zły stan zdrowia swojej matki i konieczność wykonania prac remontowych w lokalu, który zamieszkuje oraz udzielenia jej pomocy przy ogrzewaniu lokalu. Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu Okręgowego, że nie zachodzą warunki z art. 153 § 2 kkw, które uzasadniałyby udzielenie P. W. przerwy w odbywaniu kary, są prawidłowe. --- STRONA 2 --- Przerwa w karze może być udzielana w sytuacjach wyjątkowych, przewidzianych w art. 153 § 2 kkw jedynie wówczas, gdy zachodzą ważne względy rodzinne lub osobiste uzasadniające potrzebę obecności skazanego w warunkach wolnościowych, a przy tym jedynie poprzez jego osobiste działania można zrealizować zadeklarowane przez niego w trakcie przerwy cele. W przypadku P. W. żadna z tych przesłanek nie zachodzi. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że skazany nie jest jedyną osobą, która może udzielić pomocy matce. Skazany posiada siostrę. Obowiązek wspierania rodziców ciąży na dzieciach na podstawie art. 87 k.r i o. Realizacja powyższych działań nie jest kwestią woli lecz zobowiązania, od wypełnienia którego zwolnić mogłaby jedynie uzasadniona niemożność świadczenia wsparcia przez siostrę skazanego, której ten nie udowodnił. Jeśli nie chce ona wspierać matki osobiście, powinna udzielić jej pomocy materialnej. Podzielić należy stanowisko Sądu Okręgowego, że obecnie nie zachodzą powody udzielenia skazanemu P. W. przerwy w karze. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.