Postanowienie II AKzw 768/07 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2007 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karny

--- STRONA 1 --- . . . | Sygn. akt II AKzw 768/07 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2007 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący — sędzia S.A. Leszek Pietraszko 7 Protokolant — sekr. sąd. Maria Kraska przy udziale prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie Wiesława Greszty po rozpoznaniu w sprawie J. T. skazanego za przestępstwa z art. 258 $ I k.k. i innych zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 27 sierpnia 2007 r. | w przedmiocie odmowy warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437$1 k.p.k. i art. 62481 k.p.k. w zw. z art. 1$2 k.k.w. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę J. T. przekazać Sądowi Okręgowemu w Radomiu do ponownego rozpoznania. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Radomiu odmówił skazanemu J. T. udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności z uwagi na fakt popełnienia przez niego przestępstw w zorganizowanej grupie przestępczej, która dokonywała włamań i rozbojów. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany, który nie precyzując zarzutów odwoławczych wniósł w istocie o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Wskazał, że zerwał kontakt ze środowiskiem przestępczym i zrozumiał, że źle postępował. Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył co następuje. Zażalenie jest o tyle zasadne, że pociąga za sobą skutek w postaci uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy J. T. do ponownego rozpoznania. Warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia wolności jest wyjątkiem od zasady odbycia kary w całości. Podstawą udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest dodatnia prognoza społeczno-kryminologiczna co do przyszłego zachowania się skazanego na wolności. Stosownie do treści art. 77 $ 1 kk. skazanego na karę pozbawienia wolności sąd może warunkowo zwolnić z odbycia reszty kary tylko wówczas, gdy jego postawa, właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa, okoliczności jego popełnienia oraz zachowanie po popełnieniu --- STRONA 2 --- * 2 . przestępstwa i w czasie odbywania kary uzasadniają przekonanie, iż skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Sąd penitencjarny rozpoznając wniosek o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia zobowiązany jest ocenić go przez. pryzmat wszystkich ustawowych przesłanek i ustalając prognozę kryminologiczno-społeczną wskazać, które z tych przesłanek sprzeciwiają się postawieniu pozytywnej prognozy, co prowadzi do nieuwzględnienia wniosku skazanego w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Okręgowy takiej analizy nie przeprowadził. Stwierdzić należy, że Sąd I Instancji wydał postanowienie z naruszeniem prawa procesowego, tj. art. 92 k.p.k. w związku z art. 1 $ 2 k.k.w., które miało oczywisty wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, tj. na negatywną ocenę wniosku skazanego o warunkowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Zgodnie z treścią art. 92 k.p.k. w zw. zart. 1 $ 2 k.k.w. podstawę orzeczenia w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w postępowaniu, mających znaczenie dla rozstrzygnięcia. Sąd Okręgowy nie rozważył dostatecznie wszystkich ustawowych przesłanek wskazanych w przepisie art. 77 k.k., a tylko taka analiza pozwala na postawienie prawidłowej prognozy społeczno-kryminologicznej decydującej o możliwości udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Co więcej, dla uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia wskazał okoliczność, która nie należy do katalogu ustawowych przesłanek udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia, a mianowicie charakter popełnionych przez skazanego przestępstw, sprowadzający się do działania w zorganizowanej grupie przestępczej, która dokonywała włamań i rozbojów. Podkreślić należy, że przy orzekaniu o warunkowym przedterminowym zwolnieniu nie należy "kierować się rodzajem przestępstwa, za które wymierzono karę, ani nawet indywidualnymi cechami czynu. Przedterminowo zwolniony może być zatem sprawca ' każdego przestępstwa (zob: postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 6 czerwca 2001 r. II AKaz 189/01, KZS 2001, z.6, poz. 27). Natomiast okoliczności popełnienia przestępstwa, o których mowa w art. 77 $ 1 k.k., mają znaczenie dla negatywnej prognozy, a w konsekwencji i dla negatywnej decyzji w przedmiocie warunkowego zwolnienia, o ile wskazują na takie cechy skazanego, które mogą być przyczyną popełnienia przez niego kolejnego przestępstwa. Obowiązkiem Sądu I Instancji było wskazanie, jakie okoliczności, rozumiane jako fakty, zdarzenia, sytuacje i stany | towarzyszące popełnieniu czynu wpłynęły na negatywną charakterystykę osobowości skazanego. Sąd Okręgowy takiej analizy nie przeprowadził i nie wskazał, w jaki sposób okoliczności te przekładają się na prognozę społeczno-kryminologiczną. . --- STRONA 3 --- . . 3 Ponadto, Sąd Okręgowy przy podejmowaniu decyzji w przedmiocie zastosowania warunkowego zwolnienia powinien wziąć także pod uwagę, czego w niniejszej sprawie nie uczynił, postawę skazanego, jego właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie po popełnieniu przestępstwa. Żadna bowiem z , przesłanek wymienionych w art. 77 $ 1 k.k. nie ma znaczenia przesądzającego dla ustalenia ” prognozy kryminologicznej, ale wszystkie one mają równe znaczenie i łącznie powinny być podstawą ukształtowania przekonania sądu. Niejasna jest również dokonana przez Sąd I Instancji ocena zachowania skazanego podczas pobytu w zakładzie karnym. Stwierdzenie „poprawne zachowania skazanego” wskazuje na to, że zdaniem Sądu Okręgowego stanowi ono pozytywną przesłankę do udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd jednak nie wskazał, na czym opiera swoją pozytywną ocenę zachowania skazanego, podczas gdy z opinii z zakładu karnego wynika, że jego zachowanie jest przeciętne, odbywa karę w systemie zwykłym i ma bezkrytyczny stosunek do popełnionego przestępstwa. 'W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie należało uchylić i sprawę J. T. przekazać Sądowi Okręgowemu w Radomiu do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy rozpozna wniosek skazanego po przeprowadzeniu analizy wszystkich ustawowych przesłanek zawartych w art. 77 $ 1 k.k., uzasadniając swoją decyzję w odniesieniu do tych przesłanek. Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia.