§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
warunkowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia

Postanowienie II AKzw 76/07 TE I POSTANOWIENIE Kr

warunkowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia

Teza / krótkie omówienie

warunkowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 76/07 TE I POSTANOWIENIE Kr ' Dnia 24 stycznia 2007r, Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Kamy w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz ) Protokolant: Barbara Klisiewicz po rozpoznaniu w sprawie skazanego T Ż zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 5 grudnia 2006r. w przedmiocie warunkowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności na podstawie art.437 $ 1 kpk w zw. art.1 $2 kkw postanawia zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze postanowieniem z dnia 5 grudnia 2006r. zwolnił warunkowo skazanego T Ż ' z odbycia pozostałej kary pozba- „wienia wolności orzeczonej w wymiarze | roku i 3 miesięcy za przestępstwo z art. 228 $ 1 kk, której koniec przypada na dzień 11 czerwca 2007r. Postanowienie to zaskarżył prokurator i zarzucił błąd w ustaleniach faktycz- nych przyjętych za podstawę orzeczenia, poprzez niesłuszne uznanie, iż postawa skazanego w trakcie odbywania kary wskazuje, że jej cele zostały osiągnięte i mi- mo nieodbycia kary w całości, skazany będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa, w sytuacji, gdy okoliczności związane z czynem skazanego (długotrwałość, powtarzalność, pełniona funkcja) prowadzą do wniosków odmiennych. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowie- nia poprzez nieuwzgiędnienie wniosku skazanego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: --- STRONA 2 --- . N Zażalenie prokuratora nie jest zasadne i zawarty w nim wniosek nie może być uwzględniony. Ustalenie przez Sąd Okręgowy pozytywnej prognozy krymino- logicznej, na podstawie właściwości i warunków osobistych skazanego oraz jego zachowania w trakcie odbywania kary, a także przed popełnieniem przestępstwa, jest prawidłowe. Zażalenie prokuratora nie dostarcza przekonywających argumen- tów, które mogłyby to ustalenie skutecznie podważyć. W zażaleniu głównie pod- nosi się, że Sąd I instancji prognozując odnośnie zachowania się skazanego na wolności nie uwzględnił okoliczności dotyczących popełnionego przestępstwa (długotrwałość zachowań przestępczych, pełniona funkcja), które nie pozwalają na pozytywne prognozowanie Odnosząc się do powyższych okoliczności należy za- uważyć, że Autor zażalenia nie wskazuje jaki sposób powyższe elementy przekła- 7 dają się na prognozę społeczno-kryminologiczną, a Sąd Apelacyjny także takich związków nie dostrzega. Nie można pomijać faktu, że skazany nie dopuścił się wcześniej żadnego naruszenia porządku prawnego, co nie pozwala zaakceptować stanowiska prokuratora, że ma on skłonności do naruszania norm prawnych. Oko- liczności popełnionego przez skazanego przestępstwa wskazują raczej, iż miało ono charakter okazjonalny, i związane było z możliwością wykorzystania zajmo- wanego stanowiska, którego skazany już nie zajmuje i zajmować nie będzie, Nie pozwala to na podważenie ustaleń Sądu Okręgowego w tym zakresie. Rozstrzygając o zasadności zażalenia nie sposób nie odnieść się do wywodu zawartego w uzasadnieniu tego środka odwoławczego, gdzie stwierdzono, że „ przy orzekaniu warunkowego przedterminowego zwolnienia nie można też pomi- nąć przesłanek, którymi kierował się Sąd orzekający inerytorycznie, by nie doszło do zdeprecjonowania tego orzeczenia i by nie przenosić rozstrzygnięcia o czasie trwania kary pozbawienia wolności na etap postępowania wykonawczego”. Po- wyższego poglądu Sąd Apelacyjny nie może zaakceptować. Potrzeby w zakresie celów wychowawczych i zapobiegawczych kary w sto- sunku do sprawcy przestępstwa, będące jedną z przesłanek wymiaru kary, mogą | ' być lepiej rozpoznane w toku wykonywania kary niż w chwili skazania, i w sytu- | acji uznania w postępowaniu wykonawczym, że cele kary w tym zakresie zostały | | --- STRONA 3 --- / : . / osiągnięte, upoważnia to sąd penitencjarny do podjęcia decyzji o skróceniu kary na | zasadach określonych w art. 77 — 80 kk. Decyzja taka absolutnie nie może być oceniana jako deprecjonowanie wyroku skazującego, o ile jej podstawę stanowią '- prawidłowe ustalenia w przedmiocie prognozy społeczno-kryminologicznej. Na | marginesie należy zauważyć, że zakwestionowanie możliwości skrócenia kary na etapie postępowania wykonawczego jest w zasadzie odrzuceniem warunkowego przedterminowego zwolnienia, Stopień społecznej szkodliwości czynu, zadość- uczynienie poczuciu sprawiedliwości czy potrzeby w zakresie kształtowania świa- domości prawnej społeczeństwa nie są elementami, w oparciu o które można było- by konstruować prognozę zachowania skazanego na wolności; a więc nie mają " znaczenia dla decyzji w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia Nie oznacza to jednak, że pozostają one bez wpływu na faktyczny czas trwania kary pozbawienia wolności. Decyzja w tym zakresie należy jednakże nie do sądu penitencjarnego, ale sądu skazującego, który stosownie do art. 77 $ 2 kk może wy- znaczyć surowsze ograniczenia do skorzystania z warunkowego zwolnienia, Sąd ten w szczególnie uzasadnionych wypadkach może uznać, że bez względu na przebieg resocjalizacji i prognozę kryminologiczną, skazany będzie musiał odbyć kary w wymiarze dłuższym, niż wynika to z art. 78 kk. Taka decyzja może właśnie . wynikać z innych celów kary niż indywidualno-prewencyjne. W niniejszej sprawie „sąd in meriti takiego zastrzeżenia nie dokonał, Powyższe okoliczności oraz szeroki zakres nałożonych na skazanego obo- wiązków pozwala na zaakceptowanie stanowiska, że dalsza resocjalizacja skaza- nego może przebiegać już w warunkach kontrolowanej wolności Nakazuje to utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia 'W tym stanie rzeczy postanowiono — jak na wstępie. l. Ć ew. k | I jr sz zzż sn" Je Z

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny we Wrocławiu#II AKzw 76/07 TE I POSTANOWIENIE Kr#art. 78 kk.