Postanowienie II AKzw 750/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 750/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia SA Krystyna Mielczarek Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Olszycka-Słoka przy udziale M. C. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie D. Ż. skazanego za przestępstwo z art. 258 § 1 kk i in. zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 4 kwietnia 2014r. w przedmiocie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 kpk w zw. z art. 438 pkt 2 kpk p o s t a n a w i a : zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że na podstawie art. 77 § 1 kk i art. 78 § 2 kk odmówić skazanemu D. Ż. s. W. i Z., ur. dnia (...) w Ł. warunkowego przedterminowego zwolnienia z reszty kary 4 lat pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł.z dnia 9 grudnia 2005r. sygn. akt (...)oraz kary 9 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 10 grudnia 2012r. sygn. akt (...). UZASADNIENIE Zażalenie jest zasadne. Jak trafnie wywodzi skarżący, sąd I instancji popełnił błąd dokonując oceny prognozy kryminologiczno-społecznej wobec skazanego. W ocenie Sądu Apelacyjnego, podzielić należy pogląd skarżącego, iż warunkowemu przedterminowemu zwolnieniu skazanego przeciwstawiają się wielość oraz okoliczności popełnionych przestępstw. Ponadto jego postawa w trakcie odbywania kary również nie może być oceniana jednoznacznie pozytywnie. Rozważając możliwość warunkowego zwolnienia D. Ż. pominąć nie można faktu, iż popełnił on szereg przestępstw o wysokim stopniu społecznej szkodliwości, także w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej. Z opinii administracji zakładu karnego wynika, że skazany wprawdzie wyraża postawę krytyczną wobec przypisanych mu czynów, ma ona jednak charakter jedynie werbalny. Lektura wspomnianej opinii prowadzi przy tym do wniosku, że skazany nie angażuje się aktywnie w proces resocjalizacji i nie jest zainteresowany opracowaniem i realizacją zadań w ramach programu indywidualnego oddziaływania. Nie przejawia on zatem woli pracy nad zmianami w swojej osobowości. Ponadto deklaruje uczestnictwo w strukturach podkultury przestępczej, co również pozostaje w sprzeczności z regulaminem odbywania kary. W tym stanie rzeczy, pomimo faktu, iż był wielokrotnie nagradzany regulaminowo, brak jest podstaw --- STRONA 2 --- do uznania, że wszystkie cele kary zostały już wobec niego osiągnięte i zasługuje on na dobrodziejstwo w postaci wcześniejszego opuszczenia jednostki penitencjarnej. Ne można zatem zgodzić się ze stanowiskiem sądu I instancji, jakoby w osobowości skazanego na skutek stosowania dotychczasowych oddziaływań wychowawczych nastąpiły już trwałe i pozytywne przemiany, stwarzające podstawę do przyjęcia założenia, że w przypadku udzielenia mu warunkowego zwolnienia nie wejdzie on w kolejny konflikt z prawem i będzie prawidłowo funkcjonował w społeczeństwie. Natomiast stan zdrowia matki skazanego nie stanowi przesłanki stosowania instytucji, o której mowa w art. 77 § 1 kk i pozostaje bez wpływu na kształt prognozy kryminologiczno-społecznej. Z tych też względów Sąd Apelacyjny postanowił jak na wstępie.