Postanowienie II AKzw 749/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 749/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Lech Lewicki przy udziale prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie A. P. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Zamościu z 26 maja 2014 roku w sprawie III Kow 920/14 w przedmiocie uchylenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa. UZASADNIENIE Postanowieniem z 26 maja 2014 roku Sąd Okręgowy w Zamościu – na podstawie art. 28 ust. 1 pkt 1, art. 30 i art. 55 ust. 1 i 2 ustawy z 7 września 2007 roku o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (tekst jedn. Dz. U. 2010/142/960) - uchylił zezwolenie na odbycie przez skazanego A. P. reszty kary pozbawienia wolności w powyższym systemie, udzielone na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w L. z (…) roku w sprawie VI Kow (…) (k. 5). Zażalenie na wskazane wyżej rozstrzygnięcie złożył skazany, który podkreślił, że naruszenia, których się dopuścił nie wynikają ze złej woli lub celowego działania, lecz z konieczności wykonywania czynności higienicznych i opiekowania się chorą matką (k. 20). 1 --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Analizując ujawnione w niniejszej sprawie okoliczności faktyczne przez pryzmat treści przepisu art. 28 ust 1 pkt 1 ustawy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego Sąd Okręgowy w Zamościu słusznie uznał, że zaistniały określone w tym przepisie warunki uzasadniające uchylenie A. P. zezwolenia na odbycie reszty kary pozbawienia wolności w tym systemie. Poza sporem pozostaje bowiem fakt, iż A. P. uchylał się od wykonania nałożonych na niego obowiązków, jedenastokrotnie dopuszczając się naruszenia ustalonego harmonogramu odbywania kary w SDE. Taką postawę skazanego jednoznacznie należy określić, jako uchylanie się od obowiązku pozostawania w określonym przedziale czasowym w miejscu zamieszkania (art. 8 pkt 1 ust 1 cyt. wyżej ustawy). Stosownie zaś do treści art. 28 ust. 1 pkt 1 wskazanej wyżej ustawy sąd penitencjarny uchyla zezwolenie na odbycie przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli skazany, odbywając karę w tym systemie, m. in. uchyla się od wykonania nałożonych obowiązków. Z treści powyższego przepisu wynika, iż w takim przypadku uchylenie zezwolenia na odbycie przez skazanego kary w tym systemie jest w zasadzie obligatoryjne. Od tej powinności sąd może bowiem odstąpić tylko w wyjątkowych wypadkach, uzasadnionych szczególnymi okolicznościami (art. 28 ust. 2 wskazanej wyżej ustawy). Przedstawiona przez skarżącego w zażaleniu argumentacja, w świetle całokształtu ujawnionych w toku postępowania okoliczności, nie pozwala na uznanie, że wobec wymienionego takowe szczególne okoliczności zachodzą. Nie istniały bowiem żadne obiektywne przeszkody, aby A. P. realizował nałożone nań obowiązki, a prezentowana przez niego postawa – wbrew wywodom zażalenia - charakteryzowała się dużym natężeniem złej woli i lekceważącym stosunkiem od obowiązków wynikających z orzeczenia sądu i ustawy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. A. P. winien bowiem tak zaplanować swoje obowiązki, aby wykonać je w czasie do tego przeznaczonym, jak też o czasie powrócić do miejsca zamieszkania. Jednocześnie ilość naruszeń przemawia za tym, że nie miały one charakteru incydentalnego, zaś powołany na wstępie przepis nie wymaga, aby naruszenie nałożonych na skazanego obowiązków miało charakter rażący. Tym samym wystarczy każde, obiektywnie istniejące niedopełnienie określonych przez sąd warunków odbywania kary w omawianym systemie, zaistnienie którego nie może w niniejszej sprawie budzić wątpliwości. 2 --- STRONA 3 --- W tym stanie rzeczy decyzję Sądu Okręgowego w Zamościu o uchyleniu skazanemu zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego należy uznać za zasadną. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wydatków zostało wydane na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Z uwagi na powyższe Sąd Apelacyjny w Lublinie orzekł, jak na wstępie. 3