Postanowienie II AKzw 746/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 746/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Lech Lewicki po rozpoznaniu w sprawie S. K. skazanego za przestępstwa z art. 281 k.k. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Radomiu z 27 maja 2014 roku w sprawie III Kow 527/14 w przedmiocie umorzenia postępowania o udzielenie zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.k.w. i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 roku o wykonaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (Dz.U. z 2010 roku, Nr 142, poz. 960 – tekst jednolity) postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa. UZASADNIENIE Wskazanym wyżej postanowieniem Sąd Okręgowy w Radomiu umorzył postępowanie o udzielenie zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (k. 33). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skazany, który nie precyzując zarzutów odwoławczych powołał się na konieczność zaopiekowania się chorą matką oraz spłaty zadłużenia mieszkaniowego i wniósł w istocie o udzielenie zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego (k. 34). Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. 1 --- STRONA 2 --- Analiza treści art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 2007 roku o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (Dz.U. z 2010 Nr 142, poz. 960 ze zm.) prowadzi do niebudzącego wątpliwości wniosku, iż skazany nie nabył uprawnień formalnych do ubiegania się o odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. W związku z powyższym postępowanie w przedmiocie wniosku S. K. należało umorzyć. Powołany przepis stanowi, iż sąd penitencjarny może udzielić zezwolenia na odbycie w systemie dozoru elektronicznego orzeczonej wobec skazanego kary pozbawienia wolności nieprzekraczającej jednego roku. W przypadku zaś skazanego, któremu wymierzono dwie lub więcej niepodlegających łączeniu kar pozbawienia wolności, które ma odbyć kolejno, ich suma również nie może przekroczyć jednego roku (art. 6 ust. 4 cyt. ustawy). Tymczasem S. K. – jak słusznie zauważył Sąd I instancji - ma do odbycia kolejno dwie kary pozbawienia wolności, których suma wynosi rok i 10 miesięcy, a mianowicie orzeczoną sprawie VIII K (…) Sądu Rejonowego w R. w rozmiarze roku oraz orzeczoną w sprawie VIII K (…) Sądu Rejonowego w R. w rozmiarze 10 miesięcy. Okoliczność ta przesądza o braku przesłanki formalnej, warunkującej merytoryczne rozpoznanie wniosku. Powyższego zapatrywania nie zmieniają podniesione w zażaleniu okoliczności w postaci konieczności zaopiekowania się chora matką, czy też spłaty zadłużenia mieszkaniowego, jako nie mające żadnego znaczenia dla podjęcia decyzji procesowej w przedmiocie udzielenia zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego, a więc i dla prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Tego rodzaju okoliczności mogą być ewentualnie przedmiotem rozpoznania w toku postępowania o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności. Z uwagi na to, że sytuacja finansowa skazanego jest trudna zachodzą podstawy do przyjęcia, że uiszczenie wydatków za postępowanie odwoławcze byłoby dla niego zbyt uciążliwe, dlatego na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.k.w. i art. 5 ust. 1 ustawy o wykonaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, należało zwolnić go od ich uiszczenia. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł, jak na wstępie. 2