Postanowienie II AKzw 744/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wyd

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: II AKzw 744/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Lech Lewicki po rozpoznaniu w sprawie I. K. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 3 czerwca 2014 r. w przedmiocie uchylenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego od zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Lublinie na podstawie art. 28.1 pkt 1 ustawy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego uchylił zezwolenie na odbywanie przez skazanego I. K. kary pozbawienia wolności w powyższym systemie, udzielone postanowieniem tego Sądu Okręgowego z dnia (…) r. w sprawie sygn.VI Kow (…). Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany (k. 26). Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą rozstrzygnięcia w sprawie była treść art. 28. 1 pkt 1 ustawy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, w myśl którego sąd penitencjarny uchyla zezwolenie na odbycie przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli skazany, odbywając karę w tym systemie, naruszył porządek prawny m.in poprzez uchylanie się od wykonania nałożonych obowiązków. Sąd I instancji prawidłowo uznał, iż w stosunku do I. K. zaistniała określona w powołanym przepisie sytuacja. Podkreślić należy, że w okresie odbywania kary pozbawienia wolności w systemie --- STRONA 2 --- dozoru elektronicznego, system dozoru zanotował poważne naruszenia warunków odbywania kary w tym systemie w dniach (…) r. Naruszenia powyższe polegały na lekceważeniu przez skazanego przedziałów czasowych, w których może on przebywać poza miejscem odbywania kary. Pomimo rozmów motywujących i ostrzegawczych przeprowadzonych przez kuratora skazany nie zmienił swojego postępowania. Świadczy o tym dobitnie okoliczność, że kolejnego poważnego naruszenia dopuścił się on w dniu (…) r. tj. w dniu rozmowy z kuratorem, w czasie której nie umiał wytłumaczyć spóźnienia z dnia poprzedniego. Wskazać jednocześnie trzeba, iż powołany na wstępie przepis nie wymaga, aby naruszenie nałożonych na skazanego obowiązków miało charakter rażący, wystarczy zatem każde, obiektywnie istniejące niedopełnienie określonych przez sąd warunków odbywania kary w omawianym systemie, zaistnienie którego nie może w niniejszej sprawie budzić wątpliwości. W tym stanie rzeczy zaskarżoną decyzje uznać należy za prawidłową. Skazany niewątpliwie winien wykazać się większą odpowiedzialnością, starannością i dbałością o wykonywanie kary w sposób właściwy. Tymczasem postawa prezentowana przez niego nie gwarantuje prawidłowego realizowania obowiązków wiążących się z wykonywaniem kary w systemie dozoru elektronicznego, natomiast okoliczności, na które powołuje się on w zażaleniu nie mogą być uznane za wyjątkowe w myśl art. 28 ust. 2 w/w ustawy. Z tych powodów, nie znajdując podstaw do uwzględnienia środka odwoławczego, którego treść sprowadza się do polemiki z ustaleniami sądu, Sąd Apelacyjny w Lublinie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Z uwagi na sytuację majątkową skazanego, Sąd uznał, iż uiszczenie przez niego wydatków związanych z postępowaniem odwoławczym byłoby zbyt uciążliwe. Dlatego też, na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. zwolnił go w całości od ich zapłaty, określając jednocześnie, że ponosi je Skarb Państwa. 2