Postanowienie II AKzw 742/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wyd

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 742/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Lech Lewicki po rozpoznaniu w sprawie A. S. skazanego za przestępstwo z art. 148 § 1 k.k. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 12 maja 2014r. w przedmiocie umorzenia kosztów sądowych na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego A. S. w całości od zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Powołanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Siedlcach odwołał skazanemu A. S. płatność kosztów sądowych w kwocie 5.000 zł w ratach miesięcznych oraz nie uwzględnił wniosku skazanego o ich umorzenie (k.119). Zażalenie na powyższe postanowienie, w zakresie w jakim Sąd I instancji nie uwzględnił jego wniosku o umorzenie kosztów sądowych, wniósł skazany (k.124). Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 51 k.k.w. jeżeli skazany, z przyczyn od niego niezależnych, nie uiścił grzywny, a wykonanie tej kary w innej drodze okazało się niemożliwe lub niecelowe, sąd może, w szczególnie uzasadnionych wypadkach, grzywnę umorzyć w części, zaś wyjątkowo - również w całości. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w zakresie umarzania należności sądowych ( art. 206 § 2 k.k.w. ). Kodeks stwarza możliwość umorzenia należności sądowych o ile przesłanki określone w art. 51 k.k.w. zaistnieją łącznie. Biorąc pod uwagę realia niniejszej sprawy, Sąd Okręgowy zasadnie uznał, że w przypadku skazanego nie został spełniony warunek w postaci niemożliwości lub niecelowości ściągnięcia kosztów sądowych na innej drodze. Przez niemożność ich uiszczenia, należy bowiem rozumieć m.in. nierealność ich ściągnięcia na drodze postępowania egzekucyjnego, które wobec --- STRONA 2 --- skazanego nie zostało jeszcze wszczęte. Dlatego też, pomimo, że obecnie A. S. jest zatrudniony w zakładzie karnym nieodpłatnie nie można uznać, że uiszczenie przez niego należności objętej wnioskiem nie będzie możliwe. W tej sytuacji orzekanie o jej umorzeniu, na obecnym etapie postępowania, byłoby przedwczesne. Z uwagi na to, że sytuacja finansowa skazanego jest trudna zachodzą podstawy do uznania, że poniesienie wydatków za postępowanie odwoławcze byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Dlatego na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. należało zwolnić go od ich uiszczenia. W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny orzekł, jak na wstępie. 2