Postanowienie II AKzw 74/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 74/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego K. R. s. A. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 20 grudnia 2013r. (sygn. akt V Kow 2213/13/pr) w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt V Kow 2213/13/pr Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił udzielenia K. R. przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, wskazując iż położenie konkubiny skazanego nie uzasadnia skorzystania przez skazanego z tej instytucji. Może ona bowiem liczyć na wsparcie swojej matki i korzysta z zasiłków socjalnych. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skazany zarzucając, że Sąd I instancji niezasadnie uznał, że konkubina i dziecko posiadają zabezpieczone potrzeby materialne. Nadto dodał, że w jego opinii skorzystanie przez niego z przedmiotowej instytucji uzasadnione jest stanem zdrowia konkubiny i koniecznością wykonania remontu mieszkania. Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu Okręgowego, że nie zachodzą warunki z art. 153 § 2 kkw, które uzasadniałyby udzielenie K. R. przerwy w odbywaniu kary, są prawidłowe. --- STRONA 2 --- Przerwa w karze może być udzielana w sytuacjach wyjątkowych, przewidzianych w art. 153 § 2 kkw jedynie wówczas, gdy zachodzą ważne względy rodzinne lub osobiste uzasadniające potrzebę obecności skazanego w warunkach wolnościowych, a przy tym jedynie poprzez jego osobiste działania można zrealizować zadeklarowane przez niego w trakcie przerwy cele. W przypadku K. R. żadna z tych przesłanek nie zachodzi. Konkubina skazanego wraz z dzieckiem posiada obecnie zabezpieczone potrzeby mieszkaniowe. Podkreślić należy, że skazany nie daje gwarancji, że w trakcie przerwy w karze wykonałby prace remontowe, gdyż nie dysponuje środkami finansowymi na ten cel i nie wykazał, że posiada wymagane do planowanego remontu dachu umiejętności w zakresie wykonania prac remontowych. Skazany oprócz ustnych deklaracji nie wykazał, że będzie miał zapewnione miejsce zatrudnienia w okresie ewentualnego korzystania z przerwy w karze. Nie rokuje on zatem wykorzystania przedmiotowej instytucji zgodnie z jej przeznaczeniem. Nadto konkubina skazanego dysponuje niezbędnymi środkami finansowymi. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe ze swoją matką, korzysta również z zasiłków socjalnych i uzyskuje wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia. Winna również we własnym zakresie starać się o rozłożenie na raty lub odroczenie zaległości finansowych. Powinna także podjąć czynności w kierunku uzyskania świadczenia rentowego, jeśli nie jest ona w stanie wykonywać zatrudnienia. Podzielić należy stanowisko Sądu Okręgowego, że obecnie nie zachodzą powody udzielenia skazanemu K. R. przerwy w karze. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.