Postanowienie II AKzw 735/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 16 czerwca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydz

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 735/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 16 czerwca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego P. P. syna J. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 10 kwietnia 2014r. (sygn. akt V2 Kow 155/14/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że na podstawie art. 77 § 1 kk i art. 78 § 2 kk warunkowo zwolnić P. P. syna J. i B. z domu Z. urodzonego (…). w T. skazanego wyrokiem Sądu Rejonowego w Tychach z dnia 19.10.2010r. w sprawie o sygn. akt VII K 1462/10 za przestępstwa: z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk na karę 1 roku pozbawienia wolności z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada w dniu 31.07.2014r. II. na podstawie art. 80 § 1 kk wyznaczyć warunkowo zwolnionemu dwuletni okres próby licząc od daty zwolnienia; III. na podstawie art. 159 kkw w związku z art. 72 § 1 kk w okresie próby: a) oddać warunkowo zwolnionego pod dozór kuratora sądowego w miejscu zamieszkania; b) nałożyć na warunkowo zwolnionego obowiązki w postaci: - podjęcia w miarę możliwości stałej pracy zarobkowej, --- STRONA 2 --- - powstrzymania się od przebywania w środowisku osób o ujemnej opinii społecznej. U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014r. w sprawie o sygn. akt V2 Kow 155/14/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu P. P. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: brak motywacji do odbywania kary w systemie programowego oddziaływania oraz niewywiązanie się z obowiązku naprawienia szkody oraz zadośćuczynienia za doznana krzywdę. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Podkreślił, że w trakcie pobytu w zakładzie karnym nigdy nie był karany dyscyplinarnie, otrzymywał zaś nagrody regulaminowe i wykonywał zatrudnienie. Wskazał przy tym, że nie odbywał kary w systemie programowego oddziaływania, ponieważ nie zaproponowano mu jego realizacji. Jednocześnie przedstawił swoje plany na życie po opuszczeniu zakładu karnego. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stanowisko Sądu Okręgowego, zawarte w zaskarżonym postanowieniu nie uwzględnia wszystkich okoliczności składających się na prognozę kryminologiczno – społeczną wobec skazanego. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że Sąd I instancji umniejsza znaczenie dla zbudowania prognozy kryminologiczno – społecznej wobec P. P. jego poprawnego zachowania w czasie odbywania kary i zaangażowania w proces resocjalizacji. Przestrzega on regulaminu jednostki (nie był karany dyscyplinarnie), otrzymuje również nagrody, prawidłowo wywiązywał się z obowiązków dotyczących wykonywania zatrudnienia. Jego postawa w warunkach izolacyjnych przemawia zatem za udzieleniem mu warunkowego zwolnienia. --- STRONA 3 --- Istotnym dla rozstrzygnięcia jest nadto fakt, iż skazany posiada plany na życie po opuszczeniu zakładu karnego. Ma zagwarantowane miejsce zamieszkania oraz chce ustabilizować swoją sytuację osobistą i realizować obowiązki rodzicielskie. Niewątpliwie czynniki takie korzystnie świadczą o możliwości jego szybkiej i skutecznej readaptacji po opuszczeniu zakładu karnego. Zbyt daleko idącym twierdzeniem byłoby upatrywanie w niewykorzystaniu szansy przez P. P., jaką było skorzystanie w przeszłości przez skazanego z warunkowego zwolnienia, bezwzględnej przyczyny odmowy udzielenia mu obecnie tego środka probacyjnego. Aktualnie w postawie skazanego widoczna jest pozytywna zmiana. Dostrzega on naganność swojego wcześniejszego zachowania, deklaruje krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw. Zasługuje on zatem na powtórną szansę skorzystania ze środka probacyjnego. Skazany musi mieć jednak świadomość konieczności zrealizowania obowiązku naprawienia szkody i zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Nałożone na skazanego w okresie próby obowiązki i dozór kuratora sądowego będą wystarczające do dalszego utrwalania postępów resocjalizacji. Oceniając zachowanie i postawę P. P. w ciągu całego pobytu w zakładzie karnym, stwierdzić należy, iż w procesie jego resocjalizacji widoczna jest trwała ewolucja, która obecnie doprowadziła do ukształtowania u skazanego postawy pożądanej społecznie, w tym przede wszystkim w zakresie obowiązku przestrzegania prawa. Nałożone na skazanego obowiązki oraz dozór kuratora będą, w ocenie Sądu Apelacyjnego, w sposób wystarczający wpływały na kształtowanie u skazanego prawidłowego stosunku do przepisów prawa. Nakazuje to zmianę zaskarżonego postanowienia i warunkowe przedterminowe zwolnienie skazanego. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.