Postanowienie II AKzw 728/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 728/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego A. Ż. syna Z. zażalenia wniesionego przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Opolu na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 16 kwietnia 2014r. (sygn. akt IV Kow 1746/14/wz) w przedmiocie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Opolu do ponownego rozpoznania. U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 1746/14/wz Sąd Okręgowy w Opolu udzielił A. Ż. warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, wyznaczając okres próby do dnia 4.06.2017r., podczas trwania którego oddał warunkowo zwolnionego pod dozór kuratora sądowego i nałożył na niego obowiązki w postaci: wykonywania pracy zarobkowej, powstrzymania się od nadużywania alkoholu, zawiadamiania kuratora sądowego o każdorazowej zmianie miejsca zamieszkania lub pobytu, powstrzymania się od kontaktowania się z osobami karanymi i uzależnionymi od alkoholu lub środków odurzających. 1 --- STRONA 2 --- Zażalenie na to postanowienie wniósł Prokurator Prokuratury Okręgowej w Opolu zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę przez niedostateczne uwzględnienie wszystkich przesłanek ustawowych z art. 77 § 1 kk i uznanie wniosku Dyrektora Zakładu Karnego o udzielenie warunkowego zwolnienia za zasadny, mimo braku pełnych podstaw do ustalenia, aby wobec tego skazanego zaistniała pozytywna prognoza kryminologiczna i braku kompletnych podstaw do powzięcia uzasadnionego przekonania, że wyżej wymieniony skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie prokuratora zasługuje na uwzględnienie w zakresie w jakim kwestionuje ustalenia Sądu I instancji dotyczące uzależnienia skazanego A. Ż.. Podzielić należy stanowisko skarżącego, że okoliczności związane z osobą skazanego w powyższym zakresie nie zostały ustalone w sposób wystarczający do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. W istocie kwestia uzależnienia skazanego od środków odurzających w dalszym ciągu budzi wątpliwości. Jest to zaś okoliczność posiadająca kluczowe znaczenia prognostyczne z uwagi na fakt, że skazany dopuszczał się przestępstw pod wpływem powyższych środków. Sąd I instancji przyjął, że skazany nie posiada statusu osoby uzależnionej, a jedynie spożywał środki odurzające. Tymczasem z opinii psychologicznej z dnia 7.10.2013r. jednoznacznie wynika, że skazany jest uzależniony od środków odurzających. Jak wskazuje skarżący, taki sam wniosek został również zawarty w opinii sądowo – psychiatrycznej z 2003r. (której jednak brakuje w aktach sprawy). W opinii o zachowaniu skazanego przedstawiciel administracji zakładu karnego wskazuje na jego „ pracę nad uzależnieniem od narkotyków w ramach krótkiej interwencji”. Jednocześnie zaś podnosi, że interwencja ta została wdrożona z uwagi na fakt, że skazany w przeszłości zażywał środki odurzające, nie wskazując by był od nich uzależniony. W świetle powyższych rozbieżności nie sposób podzielić ustaleń Sądu I instancji, które sprowadzają się do stwierdzenia, że wnioski wynikające z opinii 2 --- STRONA 3 --- psychologicznej z dnia 7.10.2013r. są błędne, gdyż inna opinia znajdująca się w aktach osobopoznawczych zawiera odmienne ustalenia. Taka argumentacja nie czyni zadość wymaganiom prawidłowej oceny dowodów, a w konsekwencji nie jest wystarczająca do poczynienia ustaleń o kluczowym znaczeniu dla rozstrzygnięcia. Wobec powyższego konieczne jest uchylenie zaskarżonego postanowienia. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji ponownie dokona ustaleń wymaganych treścią art. 77 § 1 kk. Jednocześnie wyjaśni kwestię uzależnienia A. Ż., dokonując szczegółowej analizy wydanych odnośnie skazanego opinii w tym zakresie, a także rozważy potrzebę przeprowadzenia nowej opinii biegłego. Po dokonaniu ustaleń w tym zakresie Sąd I instancji rozstrzygnie również o ewentualnej potrzebie poddania skazanego leczeniu odwykowemu w warunkach wolnościowych w razie udzielenia warunkowego zwolnienia. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie. 3