Postanowienie II AKzw 727/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 727/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Leszek Kulik Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Małgorzaty Gasińskiej - Werpachowskiej po rozpoznaniu w sprawie J. R. zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 27 lutego 2014 r. sygn. akt II Ko 37/14 (II K 50/11) w przedmiocie odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Suwałkach postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 r. nie uwzględnił wniosku skazanego J. R. o odroczenie wykonania kary 3 lat pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 20 lutego 2013 r. w sprawie II K 50/11 zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 30 stycznia 2014 r. w sprawie II AKa 129/13. Rozstrzygnięcie powyższe zaskarżył obrońca skazanego w całości zarzucają mu: - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, polegający na przyjęciu, iż natychmiastowe wykonanie kary pozbawienia wolności nie pociągnie dla skazanego i jego --- STRONA 2 --- rodziny zbyt ciężkich skutków, podczas gdy skazany jest jedyną osobą, która poza żoną (która jest nota bene osoba schorowaną - ma zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa) sprawuje opiekę nad ojcem, który jest osobą niepełnosprawną, w stopniu znacznym, oraz małoletnimi dziećmi P. i M., która jest upośledzona w stopniu lekkim, w związku z czym wymaga wzmożonej opieki obojga rodziców, a ponadto samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą „O.” z której reguluje miesięcznie opłaty, spłaca zadłużenie kredytowe (oboje posiadają duże zobowiązania finansowe wobec banku ok. 6000 zł miesięcznie raty) i utrzymuje całą rodzinę, jednakowoż Sąd błędnie ustalił, iż okres roku był wystarczający dla ustanowienia pełnomocnika, który zająłby się prowadzeniem działalności gospodarczej, jak też dla zabezpieczenia materialnego najbliższych, podczas gdy wyrok, który zapadł w dniu 20 lutego 2013r. był nieprawomocny, a w związku z tym skazany nie mógł przewidzieć, jaki będzie wyrok Sądu II instancji, który zapadł dopiero w dniu 30 stycznia 2014 r., dlatego skazany nie mógł podjąć w tym okresie żadnych działań zabezpieczających jego rodzinę i działalność gospodarczą. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez odroczenie skazanemu wykonania kary 3 lat pozbawienia wolności na okres 1 roku. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie obrońcy skazanego jako pozbawione podstaw, nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych, który mógłby skutkować zmianą zaskarżonego orzeczenia. Sąd penitencjarny dokonał prawidłowej oceny okoliczności podnoszonych we wniosku skazanego i doszedł do trafnego przekonania, że nie są one na tyle wyjątkowe, aby mogły stanowić podstawę do odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności. Wskazać bowiem należy, że odroczenie wykonywania kary pozbawienia wolności ma charakter szczególny. Stosowane jest tylko wtedy gdy przemawiają za tym ważne względy rodzinne. Natomiast okoliczności podnoszone we wniosku do takich kategorii spraw nie należą. Są one naturalnymi konsekwencjami izolacji więziennej. Osoba popełniająca przestępstwa musi liczyć się z tym, że będzie musiała ponieść za swoje czyny przewidzianą prawem karę, która może stanowić dolegliwość nie tylko dla niej samej, ale również dla jej rodziny. --- STRONA 3 --- W pełni zgodzić się należy ze stanowiskiem tego Sądu, iż sytuacja bytowa rodziny skazanego nie jest na tyle trudna by, mogła stanowić wystarczającą przesłankę do odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności. Wbrew stanowisku wyrażonemu w zażaleniu, fakt osadzenia skazanego w zakładzie karnym nie był dla niego zaskoczeniem. Choć wyrok Sądu Apelacyjnego zapadł dopiero w styczniu 2014 r., to jednak wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 20 lutego 2013 r. J. R. został skazany na karę bezwzględną 3 lat pozbawienia wolności, a zatem powinien i mógł przewidzieć, konieczność odbycia kary pozbawienia wolności i podjąć kroki w celu zabezpieczenia zarówno rodziny jak i spraw związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Ponadto w niezbędnym zakresie sprawami, skazanego może zająć się jego małżonka, która posiada doświadczenie w prowadzeniu działalności gospodarczej z uwagi na fakt, iż sama takową prowadzi. Natomiast w trudnościach życia codziennego może ona również liczyć na pomoc dzieci – dwóch synów jest już pełnoletnich, jeden z nich pomaga rodzicom w prowadzeniu działalności gospodarczych. Nadto z wywiadu środowiskowego wynika, iż żona skazanego utrzymuje kontakty z rodziną zarówno swoją jak i skazanego, a zatem może się zwrócić do nich o pomoc, o ile zajdzie taka konieczność. Na rodzeństwie skazanego ciąży ustawowy obowiązek zaopiekowania się ojcem, a zatem nie musi tego czynić wyłącznie skazany lub jego żona. Dołączone do zażalenia zaświadczenie lekarskie również nie wskazuje, aby stan zdrowia skazanego uniemożliwiał mu odbycie orzeczonej kary pozbawienia wolności. W tym stanie rzeczy zapatrywania Sądu Okręgowego należało uznać za trafne. W sytuacji skazanego nie zachodzą żadne okoliczności, które by przemawiały za odroczeniem mu wykonania kary pozbawienia wolności, a z pewnością nie stanowią ich te, które zostały przywołane we wniosku. Z tych też względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.