Postanowienie II AKzw 715/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 16 czerwca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydz

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 715/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 16 czerwca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego D. S. syna E. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 10 marca 2014r. (sygn. akt IV Kow 229/14/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 10 marca 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 229/14/wz Sąd Okręgowy w Opolu odmówił skazanemu D. S. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: zmienne zachowanie w zakładzie karnym oraz uprzednią karalność sądową. --- STRONA 2 --- Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Podkreślił, że obecnie od dłuższego już czasu nie narusza regulaminu jednostki penitencjarnej (od ostatniego ukarania dyscyplinarnego minęło dwa i pół roku). Jednocześnie przedstawił również plany na życie po opuszczeniu zakładu karnego. Wskazał, że chciałby jak najszybciej podjąć w warunkach wolnościowych zatrudnienie, gdyż to umożliwiłoby mu spłatę zobowiązań alimentacyjnych i udzielenie pomocy swoim najbliższym. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu D. S. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Nie można tracić z pola widzenia, że D. S. w przeszłości wielokrotnie naruszył porządek prawny. Wykazał rażącą konsekwencję w popełnianiu przestępstw. Pomimo zapadnięcia wyroku skazującego ponownie naruszył on porządek prawny. Korzystał także ze środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia kary, jednakże powrócił do popełnianie przestępstw. Tego rodzaju okoliczności nie mogą być pomijane przy rozstrzyganiu w przedmiocie warunkowego zwolnienia. Wskazują bowiem, że skazany nie raz zawiódł już pokładane w nim zaufanie, opierające się na założeniu, że w warunkach wolnościowych będzie przestrzegał przepisów prawa. Obecnie w jego postawie nie zaszły zmiany, które uzasadniałyby założenie, że tym razem po opuszczeniu zakładu karnego nie naruszy on porządku prawnego. Wprawdzie obecnie przestrzega już regulaminu jednostki, jednakże konieczna jest wnikliwa obserwacja jego zachowania w celu stwierdzenia, czy poprawa ta jest stabilna. W przeszłości w procesie resocjalizacyjnym skazanego nastąpiły bowiem poważne zaburzenia. Wskazać zaś należy, że warunkowe zwolnienie powinno być swego rodzaju „nagrodą” za wzorowe zachowanie w zakładzie karnym, przy czym przy dokonywaniu oceny w tym zakresie uwzględnić należy postawę skazanego w trakcie całego pobytu w warunkach izolacyjnych. Sam fakt, że skazany deklaruje chęć wykonywania zatrudnienia w razie opuszczenia zakładu karnego i spłatę --- STRONA 3 --- zobowiązań alimentacyjnych w świetle powyższych właściwości osobistych skazanego, nie może stanowić uzasadnionej podstawy do warunkowego zwolnienia. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec D. S.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.