Postanowienie II AKzw 711/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 czerwca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 711/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 czerwca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego R. U. syna R. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 27 marca 2013r. (sygn. akt V2 Kow 355/14/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 27 marca 2014r. w sprawie o sygn. akt V2 Kow 355/14/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu R. U. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: postawę wobec regulaminu jednostki penitencjarnej, uprzednią wielokrotną karalność sądową oraz korzystanie w przeszłości z warunkowego zwolnienia, które zostało odwołane. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Podkreślił, że wymaga leczenia w warunkach wolnościowych. Nadto przedstawił niekorzystne położenie --- STRONA 2 --- zdrowotne swojej konkubiny. Zadeklarował również, że nie będzie naruszał porządku prawnego w warunkach wolnościowych. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu R. U. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Warunkowe zwolnienie powinno być swego rodzaju „nagrodą” za wzorowe zachowanie w zakładzie karnym. Tymczasem postawa skazanego w warunkach izolacyjnych jest nieprawidłowa. Był on wprawdzie nagradzany regulaminowo, jednakże w tym samym czasie naruszał regulamin jednostki, przy czym ranga jednego z naruszeń była na tyle znaczna, że został zdegradowany do odbywania kary w zakładzie typu zamkniętego. Jednocześnie R. U. nie wywiązuje się również z zadań wynikających z odbywania kary w systemie programowego oddziaływania. Skazany musi zwiększyć zatem swoje zaangażowanie w proces resocjalizacji. Nadto R. U. w przeszłości wielokrotnie naruszył porządek prawny. Wykazał rażącą konsekwencję w popełnianiu przestępstw. Korzystał uprzednio z warunkowego zwolnienia, które zostało odwołane z uwagi na popełnienie w okresie próby kolejnych przestępstw. Tego rodzaju okoliczności nie mogą być pomijane przy rozstrzyganiu w przedmiocie warunkowego zwolnienia. Wskazują bowiem, że skazany już raz zawiódł pokładane w nim zaufanie, opierające się na założeniu, że w warunkach wolnościowych będzie przestrzegał przepisów prawa. Obecnie w jego postawie nie zaszły zmiany, które uzasadniałyby założenie, że tym razem po opuszczeniu zakładu karnego nie naruszy on porządku prawnego. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec R. U.. Na marginesie wskazać należy, że jeśli skazany uważa, iż niezbędna jest jego obecność w warunkach wolnościowych w celu udzielenia wsparcia swojej konkubinie lub że cierpi na ciężką chorobę uniemożliwiająca mu odbywanie kary, a podjęcie leczenia w warunkach izolacyjnych uznaje za niemożliwe, winien ubiegać się o --- STRONA 3 --- przerwę w karze. Okoliczności te nie podlegają badaniu w postępowaniu o udzielenie warunkowego zwolnienia. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.