Postanowienie II AKzw 697/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 17 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 697/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 17 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący – Sędzia SA Lech Lewicki po rozpoznaniu w sprawie skazanego W. K. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 26 maja 2014 roku w przedmiocie odmowy zwolnienia od opłaty na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 26 maja 2014 roku Sąd Okręgowy w Lublinie nie uwzględnił wniosku skazanego o zwolnienie od opłaty od wniosku o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany (k. 15). Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i – jako takie – nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 623 k.p.k. zwolnienie osoby od wyłożenia kosztów podlegających uiszczeniu przy wnoszeniu pisma procesowego jest możliwe, gdy wykaże ona, że ze względu na jej sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów ich wyłożenie byłoby zbyt uciążliwe. Sąd Okręgowy na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności pisma z Zakładu Karnego we W. (k. 7), prawidłowo ustalił, że skazany posiadał do dyspozycji środki finansowe w kwocie przekraczającej wysokość opłaty od tego wniosku. Podnieść należy również, że ubiegając się o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności skazany powinien był poczynić oszczędności w celu pozyskania środków finansowych niezbędnych do opłacenia wniosku. Sąd Apelacyjny w pełni podziela stanowisko Sądu I instancji, że uiszczenie przez skazanego tej należności nie --- STRONA 2 --- byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Argumentacja zażalenia nie dostarczyła dostatecznych podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia i zwolnienia skazanego od obowiązku uiszczenia tej należności. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł, jak w postanowieniu. 2