Postanowienie II AKzw 696/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Ka

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 696/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marta Markiewicz-Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego Ł. M. zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 25 marca 2014r. (III Kow. 136/14/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. art.1 § 2 kkw postanawia I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że okres próby ustala na 2 lata od dnia zwolnienia skazanego; II. w pozostałym zakresie zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; III. odroczyć sporządzenie uzasadnienia do dnia 7 maja 2014r. --- STRONA 2 --- Sygn. akt II AKzw 696/14 U z a s a d n i e n i e Sąd Okręgowy w Legnicy postanowieniem z dnia 25 marca 2014r. zwolnił skazanego Łukasza Macioszczyka z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 14 października 2014r. Postanowienie to zaskarżył prokurator i zarzucił: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, poprzez niesłuszne uznanie, że mimo nieodbycia kary w całości, skazany będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa, podczas gdy warunki i właściwości osobiste oraz okoliczności popełnienia przestępstw nie uzasadniają takiej tezy; 2. obrazę przepisu prawa materialnego, a to art. 80 § 1 kk poprzez wyznaczenie skazanemu okresu próby do dnia 25 marca 2016r., wskutek czego okres ten, z uwagi na złożenie przez prokuratora sprzeciwu, będzie krótszy niż wymagany przepisem art. 80 § 1 kk W oparciu o powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez odmowę warunkowego zwolnienia skazanego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie prokuratora jest zasadne w zakresie zarzutu sformułowanego w pkt. II zażalenia. Wobec sprzeciwu prokuratora odnośnie warunkowego zwolnienia skazanego, postanowienie w tym przedmiocie jest wykonalne dopiero z chwilą jego uprawomocnienia, a zatem wyznaczenie okresu próby już od dnia wydania tego postanowienia powoduje, że okres ten jest krótszy niż wymagany w art. 80 § 1 kk, biorąc pod uwagę fakt, że w okresie próby skazany winien przebywać na wolności. Nie jest natomiast uzasadniony zarzut zawarty w pkt I zażalenia. Ustalenie przez Sąd Okręgowy pozytywnej prognozy społeczno- kryminologicznej, na podstawie właściwości i warunków osobistych skazanego oraz jego zachowania w trakcie odbywania kary, jest prawidłowe. Zażalenie prokuratora nie dostarcza przekonywających argumentów, które mogłyby to ustalenie skutecznie podważyć, chociaż istotnie skazany w nieodległej przeszłości korzystał z warunkowego przedterminowego zwolnienia, które zostało odwołane, co generalnie osłabia wiarygodność jego zapewnień i deklaracji. Z drugiej jednak strony należy odnotować wyjątkowo aktywne i stabilne zaangażowanie się skazanego w proces resocjalizacji. W opinii o nim --- STRONA 3 --- podano, że karę odbywa w systemie programowego oddziaływania i wyznaczone zadania realizuje właściwie, podejmuje prace odpłatne i nieodpłatne, nie był karany dyscyplinarnie, a został nagrodzony 76 razy, właściwie wykorzystuje czasowe pobyty na wolności, wynikające z przepustek, widzeń i wykonywania pracy bez dozoru, utrzymuje kontakt z rodziną, a kiedy pracował odpłatnie wykonywał obowiązek alimentacyjny. W świetle tych faktów nie jest przekonywające stanowisko prokuratora, jakoby zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary wynikało jedynie z przystosowania do pobytu w zakładzie karnym i było – jak należy domniemywać – motywowane jedynie chęcią skrócenia kary. W tych warunkach Sąd Apelacyjny uznał, że fakt, iż skazany korzystał w przeszłości z warunkowego zwolnienia nie może mieć przesądzającego znaczenia prognostycznego. Powyższe okoliczności oraz szeroki zakres nałożonych na skazanego obowiązków pozwala na zaakceptowanie stanowiska, że dalsza resocjalizacja skazanego może przebiegać już w warunkach kontrolowanej wolności. Nakazywało to utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia co do jego istoty. W tym stanie rzeczy postanowiono – jak na wstępie.